حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنِ الْمُسْتَوْرِدِ بْنِ الأَحْنَفِ، عَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ، عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ صَلَّى فَكَانَ إِذَا مَرَّ بِآيَةِ رَحْمَةٍ سَأَلَ وَإِذَا مَرَّ بِآيَةِ عَذَابٍ اسْتَجَارَ وَإِذَا مَرَّ بِآيَةٍ فِيهَا تَنْزِيهٌ لِلَّهِ سَبَّحَ .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ namoz oʻqidilar. Rahmat oyatiga oʻtganlarida soʻrardilar, azob oyatiga oʻtganlarida panoh tilardilar, Allohni poklovchi oyatga oʻtganlarida esa tasbeh aytardilar.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ намоз ўқидилар. Раҳмат оятига ўтганларида сўрардилар, азоб оятига ўтганларида паноҳ тилардилар, Аллоҳни покловчи оятга ўтганларида эса тасбеҳ айтардилар.