Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga Qurʼondan bir surani oʻrgatganlaridek istixorani ham oʻrgatar edilar. U zot: «Biringiz bir ishni qilishga ahd qilsa, farzdan boshqa ikki rakaat namoz oʻqisin, soʻng shuni aytsin: ‹Allohumma inniy astaxiyruka biʼilmika va astaqdiruka biqudratika va asʼaluka min fazlikal-aziym, fainnaka taqdiru va laa aqdiru, va taʼlamu va laa aʼlamu, va anta allaamul-guyub. Allohumma in kunta taʼlamu haaza-l-amra› — bu yerda oʻz ishini nomlab aytadi — ‹xayran liy fiy diyniy va maʼoshiy va oqibati amriy› — yoki ‹xayran liy fiy ojili amriy va ojilihi› — ‹faqdurhu liy va yassirhu liy va baarik liy fiyhi. Va in kunta taʼlamu› — birinchi martasidagi kabi aytadi — ‹annahu sharrun liy fiy diyniy va maʼoshiy va oqibati amriy, fasrifhu anniy vasrifniy anhu, vaqdur liyal-xayra xaysumaa kaana, summa razziniy bihi›», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга Қуръондан бир сурани ўргатганларидек истихорани ҳам ўргатар эдилар. У зот: «Бирингиз бир ишни қилишга аҳд қилса, фарздан бошқа икки ракаат намоз ўқисин, сўнг шуни айтсин: ‹Аллоҳумма инний астахийрука биъилмика ва астақдирука биқудратика ва асъалука мин фазликал-азийм, фаиннака тақдиру ва лаа ақдиру, ва таъламу ва лаа аъламу, ва анта аллаамул-гуюб. Аллоҳумма ин кунта таъламу ҳааза-л-амра› — бу ерда ўз ишини номлаб айтади — ‹хайран лий фий дийний ва маъоший ва оқибати амрий› — ёки ‹хайран лий фий ожили амрий ва ожилиҳи› — ‹фақдурҳу лий ва яссирҳу лий ва баарик лий фийҳи. Ва ин кунта таъламу› — биринчи мартасидаги каби айтади — ‹аннаҳу шаррун лий фий дийний ва маъоший ва оқибати амрий, фасрифҳу анний васрифний анҳу, вақдур лиял-хайра хайсумаа каана, сумма раззиний биҳи›», дедилар.