Usmon ibn Hunayf (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Koʻzi ojiz bir kishi Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Allohga menga shifo berishi uchun duo qiling», dedi. U zot: «Xohlasang, sen uchun (mukofotni oxiratga) kechiktiraman, bu yaxshiroqdir; xohlasang, duo qilaman», dedilar. U: «Duo qiling», dedi. Shunda u zot unga taharatni chiroyli qilib olishni, ikki rakaat namoz oʻqishni va bu duoni aytishni buyurdilar: «Allohumma inniy asʼaluka va atavajjahu ilayka bimuhammadin nabiyyir-rohmah. Yaa muhammadu inniy qad tavajjahtu bika ilaa robbiy fiy haajatiy haazihi lituqzaa. Allohumma fashaffiʼhu fiyya».Усмон ибн Ҳунайф (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Кўзи ожиз бир киши Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Аллоҳга менга шифо бериши учун дуо қилинг», деди. У зот: «Хоҳласанг, сен учун (мукофотни охиратга) кечиктираман, бу яхшироқдир; хоҳласанг, дуо қиламан», дедилар. У: «Дуо қилинг», деди. Шунда у зот унга таҳаратни чиройли қилиб олишни, икки ракаат намоз ўқишни ва бу дуони айтишни буюрдилар: «Аллоҳумма инний асъалука ва атаважжаҳу илайка бимуҳаммадин набиййир-роҳмаҳ. Яа муҳаммаду инний қад таважжаҳту бика илаа роббий фий ҳаажатий ҳаазиҳи литуқзаа. Аллоҳумма фашаффиъҳу фийя».