حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرِ بْنِ الْحَكَمِ النَّيْسَابُورِيُّ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ أَبَانَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لِلْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ " يَا عَبَّاسُ يَا عَمَّاهُ أَلاَ أُعْطِيكَ أَلاَ أَمْنَحُكَ أَلاَ أَحْبُوكَ أَلاَ أَفْعَلُ لَكَ عَشْرَ خِصَالٍ إِذَا أَنْتَ فَعَلْتَ ذَلِكَ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ ذَنْبَكَ أَوَّلَهُ وَآخِرَهُ وَقَدِيمَهُ وَحَدِيثَهُ وَخَطَأَهُ وَعَمْدَهُ وَصَغِيرَهُ وَكَبِيرَهُ وَسِرَّهُ وَعَلاَنِيَتَهُ عَشْرُ خِصَالٍ أَنْ تُصَلِّيَ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ تَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ فَإِذَا فَرَغْتَ مِنَ الْقِرَاءَةِ فِي أَوَّلِ رَكْعَةٍ قُلْتَ وَأَنْتَ قَائِمٌ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ خَمْسَ عَشْرَةَ مَرَّةً ثُمَّ تَرْكَعُ فَتَقُولُ وَأَنْتَ رَاكِعٌ عَشْرًا ثُمَّ تَرْفَعُ رَأْسَكَ مِنَ الرُّكُوعِ فَتَقُولُهَا عَشْرًا ثُمَّ تَهْوِي سَاجِدًا فَتَقُولُهَا وَأَنْتَ سَاجِدٌ عَشْرًا ثُمَّ تَرْفَعُ رَأْسَكَ مِنَ السُّجُودِ فَتَقُولُهَا عَشْرًا ثُمَّ تَسْجُدُ فَتَقُولُهَا عَشْرًا ثُمَّ تَرْفَعُ رَأْسَكَ مِنَ السُّجُودِ فَتَقُولُهَا عَشْرًا فَذَلِكَ خَمْسَةٌ وَسَبْعُونَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ تَفْعَلُ فِي أَرْبَعِ رَكَعَاتٍ إِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تُصَلِّيَهَا فِي كُلِّ يَوْمٍ مَرَّةً فَافْعَلْ فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَفِي كُلِّ جُمُعَةٍ مَرَّةً فَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَفِي كُلِّ شَهْرٍ مَرَّةً فَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَفِي عُمُرِكَ مَرَّةً " .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Abbos ibn Abdulmuttalibga: «Ey Abbos, ey amakijon, senga bir narsa bermayinmi? Senga ehson qilmayinmi? Senga tuhfa bermayinmi? Sen uchun oʻn xislatni qilib bermayinmi? Sen buni qilsang, Alloh senga gunohingning avvalini va oxirini, eskisini va yangisini, xatosini va qasddan qilganini, kichigini va kattasini, yashirinini va oshkorasini kechiradi. Oʻn xislat: toʻrt rakaat namoz oʻqiysan, har rakaatda Fotihatul-kitob va bir sura oʻqiysan. Birinchi rakaatda qiroatdan bosh chiqarganingda, tik turgan holingda oʻn besh marta ‹Subhaanalloohi val-hamdu lillaahi va laa ilaaha illalloohu valloohu akbar› deysan. Soʻng rukuga borib, ruku holatida oʻn marta aytasan. Soʻng boshingni rukudan koʻtarib, oʻn marta aytasan. Soʻng sajdaga borib, sajda holatida oʻn marta aytasan. Soʻng boshingni sajdadan koʻtarib, oʻn marta aytasan. Soʻng sajda qilib, oʻn marta aytasan. Soʻng boshingni sajdadan koʻtarib, oʻn marta aytasan. Mana shu har bir rakaatda yetmish besh boʻladi. Buni toʻrt rakaatda qilasan. Agar har kuni bir marta oʻqishga qodir boʻlsang, qil. Agar qodir boʻlmasang, har jumada bir marta. Agar qilmasang, har oyda bir marta. Agar qilmasang, umringda bir marta», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Аббос ибн Абдулмутталибга: «Эй Аббос, эй амакижон, сенга бир нарса бермайинми? Сенга эҳсон қилмайинми? Сенга туҳфа бермайинми? Сен учун ўн хислатни қилиб бермайинми? Сен буни қилсанг, Аллоҳ сенга гуноҳингнинг аввалини ва охирини, эскисини ва янгисини, хатосини ва қасддан қилганини, кичигини ва каттасини, яширинини ва ошкорасини кечиради. Ўн хислат: тўрт ракаат намоз ўқийсан, ҳар ракаатда Фотиҳатул-китоб ва бир сура ўқийсан. Биринчи ракаатда қироатдан бош чиқарганингда, тик турган ҳолингда ўн беш марта ‹Субҳааналлооҳи вал-ҳамду лиллааҳи ва лаа илааҳа иллаллооҳу валлооҳу акбар› дейсан. Сўнг рукуга бориб, руку ҳолатида ўн марта айтасан. Сўнг бошингни рукудан кўтариб, ўн марта айтасан. Сўнг саждага бориб, сажда ҳолатида ўн марта айтасан. Сўнг бошингни саждадан кўтариб, ўн марта айтасан. Сўнг сажда қилиб, ўн марта айтасан. Сўнг бошингни саждадан кўтариб, ўн марта айтасан. Мана шу ҳар бир ракаатда етмиш беш бўлади. Буни тўрт ракаатда қиласан. Агар ҳар куни бир марта ўқишга қодир бўлсанг, қил. Агар қодир бўлмасанг, ҳар жумада бир марта. Агар қилмасанг, ҳар ойда бир марта. Агар қилмасанг, умрингда бир марта», дедилар.