حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَهْمِ الأَنْمَاطِيُّ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ سُوَيْدٍ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ السَّيْبَانِيِّ، يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الدَّيْلَمِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " لَمَّا فَرَغَ سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ مِنْ بِنَاءِ بَيْتِ الْمَقْدِسِ سَأَلَ اللَّهَ ثَلاَثًا حُكْمًا يُصَادِفُ حُكْمَهُ وَمُلْكًا لاَ يَنْبَغِي لأَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ وَأَلاَّ يَأْتِيَ هَذَا الْمَسْجِدَ أَحَدٌ لاَ يُرِيدُ إِلاَّ الصَّلاَةَ فِيهِ إِلاَّ خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِهِ كَيَوْمَ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ " . فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " أَمَّا اثْنَتَانِ فَقَدْ أُعْطِيَهُمَا وَأَرْجُو أَنْ يَكُونَ قَدْ أُعْطِيَ الثَّالِثَةَ " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Sulaymon ibn Dovud Baytul-Maqdisni qurib boʻlgach, Allohdan uch narsani soʻradi: Oʻz hukmiga muvofiq keladigan hukmni, oʻzidan keyin hech kimga berilmaydigan mulkni va bu masjidga faqat unda namoz oʻqishni istab kelgan kishi onasidan tugʻilgan kunidagidek gunohlaridan pok chiqishini soʻradi», dedilar. Soʻng Nabiy ﷺ: «Ikkisi unga berildi, uchinchisi ham berilgan boʻlishidan umidvorman», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Сулаймон ибн Довуд Байтул-Мақдисни қуриб бўлгач, Аллоҳдан уч нарсани сўради: Ўз ҳукмига мувофиқ келадиган ҳукмни, ўзидан кейин ҳеч кимга берилмайдиган мулкни ва бу масжидга фақат унда намоз ўқишни истаб келган киши онасидан туғилган кунидагидек гуноҳларидан пок чиқишини сўради», дедилар. Сўнг Набий ﷺ: «Иккиси унга берилди, учинчиси ҳам берилган бўлишидан умидворман», дедилар.