حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلاَقَةَ، سَمِعَ الْمُغِيرَةَ، يَقُولُ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حَتَّى تَوَرَّمَتْ قَدَمَاهُ . فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ . قَالَ " أَفَلاَ أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا " .
Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ (namozda) oyoqlari shishib ketguncha turdilar. Shunda: «Ey Rasululloh, Alloh sizning oʻtgan va kelajakdagi gunohlaringizni kechirgan-ku», deyildi. U zot: «Shukr qiluvchi banda boʻlmaymanmi?» dedilar.Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ (намозда) оёқлари шишиб кетгунча турдилар. Шунда: «Эй Расулуллоҳ, Аллоҳ сизнинг ўтган ва келажакдаги гуноҳларингизни кечирган-ку», дейилди. У зот: «Шукр қилувчи банда бўлмайманми?» дедилар.