حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ حَجَّاجٍ الصَّوَّافِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، وَعَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُصَلِّي بِنَا فَيُطِيلُ فِي الرَّكْعَةِ الأُولَى مِنَ الظُّهْرِ وَيُقْصِرُ فِي الثَّانِيَةِ وَكَذَلِكَ فِي الصُّبْحِ .
Abu Qatoda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ bizga imom boʻlib namoz oʻqir edilar. Peshin namozining birinchi rakatini uzunroq, ikkinchi rakatini qisqaroq qilardilar. Bomdodda ham xuddi shunday qilardilar», dedi.Абу Қатода (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ бизга имом бўлиб намоз ўқир эдилар. Пешин намозининг биринчи ракатини узунроқ, иккинчи ракатини қисқароқ қилардилар. Бомдодда ҳам худди шундай қилардилар», деди.