حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّائِبِ، قَالَ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي صَلاَةِ الصُّبْحِ بـ {الْمُؤْمِنُونَ} فَلَمَّا أَتَى عَلَى ذِكْرِ عِيسَى أَصَابَتْهُ شَرْقَةٌ فَرَكَعَ . يَعْنِي سَعْلَةً .
Abdulloh ibn Soib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ bomdod namozida ‹Muʼminun› surasini qiroat qildilar. Iyso zikri kelgan joyga yetganlarida yoʻtal tutib qoldi, shunda rukuga bordilar», dedi.Абдуллоҳ ибн Соиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ бомдод намозида ‹Муъминун› сурасини қироат қилдилар. Ийсо зикри келган жойга етганларида йўтал тутиб қолди, шунда рукуга бордилар», деди.