حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى السُّدِّيُّ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ أَبِي عُمَرَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جُحَيْفَةَ، يَقُولُ ذُكِرَتِ الْجُدُودُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَهُوَ فِي الصَّلاَةِ فَقَالَ رَجُلٌ جَدُّ فُلاَنٍ فِي الْخَيْلِ . وَقَالَ آخَرُ جَدُّ فُلاَنٍ فِي الإِبِلِ . وَقَالَ آخَرُ جَدُّ فُلاَنٍ فِي الْغَنَمِ . وَقَالَ آخَرُ جَدُّ فُلاَنٍ فِي الرَّقِيقِ . فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ صَلاَتَهُ وَرَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ آخِرِ الرَّكْعَةِ قَالَ " اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَمِلْءَ الأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَىْءٍ بَعْدُ اللَّهُمَّ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ " . وَطَوَّلَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ صَوْتَهُ بِالْجَدِّ لِيَعْلَمُوا أَنَّهُ لَيْسَ كَمَا يَقُولُونَ .
Abu Juhayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ namozda turgan paytlarida ularning huzurlarida davlat va boylik haqida gap boʻldi. Bir kishi: ‹Falonchining boyligi otlardadir›, dedi. Boshqasi: ‹Falonchining boyligi tuyalardadir›, dedi. Yana biri: ‹Falonchining boyligi qoʻylardadir›, dedi. Boshqa biri: ‹Falonchining boyligi qullardadir›, dedi. Rasululloh ﷺ namozlarini tugatib, oxirgi rakaatda boshlarini koʻtarganlarida: ‹Allohumma Rabbanaa lakal hamd, milʼas samovaati va milʼal arzi va milʼa maa shiʼta min shayʼin baʼd. Allohumma laa maaniʼa limaa aʼtoyta va laa muʼtiya limaa manaʼta va laa yanfaʼu zal jaddi minkal jadd (Ey Allohim! Ey Robbimiz, hamd Sengadir, osmonlarni toʻldirganicha, yerni toʻldirganicha va bundan keyin Sen istagan narsani toʻldirganicha. Ey Allohim! Sen bergan narsani toʻsguvchi yoʻq, Sen toʻsgan narsani beruvchi yoʻq va boylik egasiga uning boyligi Sening oldingda foyda bermas)›, dedilar. Rasululloh ﷺ ‹jadd (boylik)› soʻzini choʻzib, ovozlarini koʻtardilarki, toki odamlar bu ularning oʻylagani kabi emasligini bilsinlar.»Абу Жуҳайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ намозда турган пайтларида уларнинг ҳузурларида давлат ва бойлик ҳақида гап бўлди. Бир киши: ‹Фалончининг бойлиги отлардадир›, деди. Бошқаси: ‹Фалончининг бойлиги туялардадир›, деди. Яна бири: ‹Фалончининг бойлиги қўйлардадир›, деди. Бошқа бири: ‹Фалончининг бойлиги қуллардадир›, деди. Расулуллоҳ ﷺ намозларини тугатиб, охирги ракаатда бошларини кўтарганларида: ‹Аллоҳумма Раббанаа лакал ҳамд, милъас самоваати ва милъал арзи ва милъа маа шиъта мин шайъин баъд. Аллоҳумма лаа мааниъа лимаа аътойта ва лаа муътия лимаа манаъта ва лаа янфаъу зал жадди минкал жадд (Эй Аллоҳим! Эй Роббимиз, ҳамд Сенгадир, осмонларни тўлдирганича, ерни тўлдирганича ва бундан кейин Сен истаган нарсани тўлдирганича. Эй Аллоҳим! Сен берган нарсани тўсгувчи йўқ, Сен тўсган нарсани берувчи йўқ ва бойлик эгасига унинг бойлиги Сенинг олдингда фойда бермас)›, дедилар. Расулуллоҳ ﷺ ‹жадд (бойлик)› сўзини чўзиб, овозларини кўтардиларки, токи одамлар бу уларнинг ўйлагани каби эмаслигини билсинлар.»