حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ الْحَسَنِ الْمَرْوَزِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ بِشْرِ بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قِيلَ لِلنَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ - وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ قُلْتُ - يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَهَبَ أَهْلُ الأَمْوَالِ وَالدُّثُورِ بِالأَجْرِ يَقُولُونَ كَمَا نَقُولُ وَيُنْفِقُونَ وَلاَ نُنْفِقُ . قَالَ لِي " أَلاَ أُخْبِرُكُمْ بِأَمْرٍ إِذَا فَعَلْتُمُوهُ أَدْرَكْتُمْ مَنْ قَبْلَكُمْ وَفُتُّمْ مَنْ بَعْدَكُمْ، تَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلاَةٍ وَتُسَبِّحُونَهُ، وَتُكَبِّرُونَهُ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ، وَثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ، وَأَرْبَعًا وَثَلاَثِينَ " . قَالَ سُفْيَانُ لاَ أَدْرِي أَيَّتُهُنَّ أَرْبَعٌ .
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺga: «Ey Rasululloh, mol-dunyo egalari savoblarni olib ketishdi. Biz aytganday aytadilar, biz sadaqa qila olmaydigan narsani sadaqa qiladilar», deyildi. U zot menga: «Sizlarga shunday ishni aytaymi, agar uni qilsangiz, oʻzingizdan oldingilarga yetib olasiz va oʻzingizdan keyingilardan oʻzib ketasiz. Har namoz oxirida Allohga hamd aytasiz, tasbeh aytasiz va takbir aytasiz — oʻttiz uch, oʻttiz uch va oʻttiz toʻrt marta», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺга: «Эй Расулуллоҳ, мол-дунё эгалари савобларни олиб кетишди. Биз айтгандай айтадилар, биз садақа қила олмайдиган нарсани садақа қиладилар», дейилди. У зот менга: «Сизларга шундай ишни айтайми, агар уни қилсангиз, ўзингиздан олдингиларга етиб оласиз ва ўзингиздан кейингилардан ўзиб кетасиз. Ҳар намоз охирида Аллоҳга ҳамд айтасиз, тасбеҳ айтасиз ва такбир айтасиз — ўттиз уч, ўттиз уч ва ўттиз тўрт марта», дедилар.