حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ الشَّيْبَانِيِّ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ مَاتَ رَجُلٌ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَعُودُهُ. فَدَفَنُوهُ بِاللَّيْلِ. فَلَمَّا أَصْبَحَ أَعْلَمُوهُ. فَقَالَ " مَا مَنَعَكُمْ أَنْ تُعْلِمُونِي " . قَالُوا كَانَ اللَّيْلُ وَكَانَتِ الظُّلْمَةُ فَكَرِهْنَا أَنْ نَشُقَّ عَلَيْكَ . فَأَتَى قَبْرَهُ، فَصَلَّى عَلَيْهِ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi vafot etdi. Rasululloh ﷺ uni yoʻqlab turar edilar. Ular uni kechasi koʻmdilar. Tong otgach, u zotga xabar berdilar. U zot: «Menga xabar berishdan sizlarni nima man qildi?» dedilar. Ular: «Kecha edi, qorongʻu edi, sizga mashaqqat berishni yoqtirmadik», dedilar. Shundan soʻng u zot uning qabriga borib, janoza namozini oʻqidilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир киши вафот этди. Расулуллоҳ ﷺ уни йўқлаб турар эдилар. Улар уни кечаси кўмдилар. Тонг отгач, у зотга хабар бердилар. У зот: «Менга хабар беришдан сизларни нима ман қилди?» дедилар. Улар: «Кеча эди, қоронғу эди, сизга машаққат беришни ёқтирмадик», дедилар. Шундан сўнг у зот унинг қабрига бориб, жаноза намозини ўқидилар.