حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ شَبَّةَ بْنِ عُبَيْدَةَ بْنِ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ طُفَيْلٍ الْمُقْرِئُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ الْقُرَشِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ اخْتَلَفُوا فِي اللَّحْدِ وَالشَّقِّ حَتَّى تَكَلَّمُوا فِي ذَلِكَ وَارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمْ . فَقَالَ: عُمَرُ لاَ تَصْخَبُوا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حَيًّا وَلاَ مَيِّتًا أَوْ كَلِمَةً نَحْوَهَا . فَأَرْسَلُوا إِلَى الشَّقَّاقِ وَاللاَّحِدِ جَمِيعًا فَجَاءَ اللاَّحِدُ فَلَحَدَ لِرَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ثُمَّ دُفِنَ ـ صلى الله عليه وسلم ـ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ vafot etganlarida lahad va yorib qazish borasida ixtilof qildilar, hatto bu haqda gaplashib, ovozlarini koʻtardilar. Shunda Umar: «Rasululloh ﷺning oldilarida tirik boʻlsinlar, vafot etgan boʻlsinlar, shovqin qilmanglar», dedi yoki shunga oʻxshash bir soʻz aytdi. Bas, ular yorib qazuvchi va lahad qiluvchining ikkalasiga ham odam yubordilar. Lahad qiluvchi kelib, Rasululloh ﷺga lahad qildi. Soʻng u zot ﷺ dafn etildilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ вафот этганларида лаҳад ва ёриб қазиш борасида ихтилоф қилдилар, ҳатто бу ҳақда гаплашиб, овозларини кўтардилар. Шунда Умар: «Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларида тирик бўлсинлар, вафот этган бўлсинлар, шовқин қилманглар», деди ёки шунга ўхшаш бир сўз айтди. Бас, улар ёриб қазувчи ва лаҳад қилувчининг иккаласига ҳам одам юбордилар. Лаҳад қилувчи келиб, Расулуллоҳ ﷺга лаҳад қилди. Сўнг у зот ﷺ дафн этилдилар.