حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السُّكَيْنِ، حَدَّثَنَا أَبُو هَمَّامٍ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُبَيْدَةَ، حَدَّثَنَا مُصْعَبُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ فَتَحَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بَابًا بَيْنَهُ وَبَيْنَ النَّاسِ أَوْ كَشَفَ سِتْرًا فَإِذَا النَّاسُ يُصَلُّونَ وَرَاءَ أَبِي بَكْرٍ فَحَمِدَ اللَّهَ عَلَى مَا رَأَى مِنْ حُسْنِ حَالِهِمْ رَجَاءَ أَنْ يَخْلُفَهُ اللَّهُ فِيهِمْ بِالَّذِي رَآهُمْ فَقَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَيُّمَا أَحَدٍ مِنَ النَّاسِ أَوْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أُصِيبَ بِمُصِيبَةٍ فَلْيَتَعَزَّ بِمُصِيبَتِهِ بِي عَنِ الْمُصِيبَةِ الَّتِي تُصِيبُهُ بِغَيْرِي فَإِنَّ أَحَدًا مِنْ أُمَّتِي لَنْ يُصَابَ بِمُصِيبَةٍ بَعْدِي أَشَدَّ عَلَيْهِ مِنْ مُصِيبَتِي " .
Oisha (roziyallohu anho) dedi: Rasululloh ﷺ oʻzlari bilan odamlar oʻrtasidagi bir eshikni ochdilar yoki bir pardani koʻtardilar, shu payt odamlar Abu Bakrning ortida namoz oʻqishayotgan edi. U zot koʻrgan ularning goʻzal holatlari uchun Allohga hamd aytdilar, Alloh ularning ichida oʻzlarini koʻrgan holatlari uzra oʻrinbosar qilishidan umidvor boʻlib: «Ey odamlar, kishilardan yoki moʻminlardan qaysi biri bir musibatga uchrasa, u meningdan boshqasidan yetgan musibati oʻrniga men bilan boʻlgan musibati bilan tasalli topsin. Zero, ummatimdan hech kim mendan keyin unga mening musibatimdan koʻra ogʻirroq musibatga uchramaydi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: Расулуллоҳ ﷺ ўзлари билан одамлар ўртасидаги бир эшикни очдилар ёки бир пардани кўтардилар, шу пайт одамлар Абу Бакрнинг ортида намоз ўқишаётган эди. У зот кўрган уларнинг гўзал ҳолатлари учун Аллоҳга ҳамд айтдилар, Аллоҳ уларнинг ичида ўзларини кўрган ҳолатлари узра ўринбосар қилишидан умидвор бўлиб: «Эй одамлар, кишилардан ёки мўминлардан қайси бири бир мусибатга учраса, у менингдан бошқасидан етган мусибати ўрнига мен билан бўлган мусибати билан тасалли топсин. Зеро, умматимдан ҳеч ким мендан кейин унга менинг мусибатимдан кўра оғирроқ мусибатга учрамайди», дедилар.