حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعُ بْنُ الْجَرَّاحِ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ الْحُسَيْنِ، عَنْ أَبِيهَا، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنْ أُصِيبَ بِمُصِيبَةٍ فَذَكَرَ مُصِيبَتَهُ فَأَحْدَثَ اسْتِرْجَاعًا - وَإِنْ تَقَادَمَ عَهْدُهَا - كَتَبَ اللَّهُ لَهُ مِنَ الأَجْرِ مِثْلَهُ يَوْمَ أُصِيبَ " .
Husayn ibn Ali (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim bir musibatga uchrasa-yu, uni eslab — vaqti oʻtib ketgan boʻlsa ham — ‹innaa lillaahi va innaa ilayhi rojiʼun› deb yangidan istirjoʻ aytsa, Alloh unga xuddi musibat yetgan kundagidek ajr yozib qoʻyadi», dedilar.Ҳусайн ибн Али (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким бир мусибатга учраса-ю, уни эслаб — вақти ўтиб кетган бўлса ҳам — ‹иннаа лиллааҳи ва иннаа илайҳи рожиъун› деб янгидан истиржў айтса, Аллоҳ унга худди мусибат етган кундагидек ажр ёзиб қўяди», дедилар.