حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كُنَّا نَتَّقِي الْكَلاَمَ وَالاِنْبِسَاطَ إِلَى نِسَائِنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مَخَافَةَ أَنْ يُنْزَلَ فِينَا الْقُرْآنُ فَلَمَّا مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ تَكَلَّمْنَا .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ davrida ayollarimizga gapirish va ular bilan erkin muomala qilishdan, biz haqimizda Qurʼon nozil boʻlib qolishidan qoʻrqib, ehtiyot boʻlar edik. Rasululloh ﷺ vafot etganlaridan soʻng erkin gaplasha boshladik.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ даврида аёлларимизга гапириш ва улар билан эркин муомала қилишдан, биз ҳақимизда Қуръон нозил бўлиб қолишидан қўрқиб, эҳтиёт бўлар эдик. Расулуллоҳ ﷺ вафот этганларидан сўнг эркин гаплаша бошладик.