حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ فَاطِمَةَ، عَنْ أَسْمَاءَ، قَالَتْ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَتْ إِنَّ ابْنَتِي عُرَيِّسٌ وَقَدْ أَصَابَتْهَا الْحَصْبَةُ فَتَمَرَّقَ شَعْرُهَا . فَأَصِلُ لَهَا فِيهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " لَعَنَ اللَّهُ الْوَاصِلَةَ وَالْمُسْتَوْصِلَةَ " .
Asmo (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Qizim yaqinda kelin boʻladi, uni qizamiq tutgan edi, sochi toʻkilib ketdi. Unga soch ulasam boʻladimi?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Alloh soch ulaydigan va soch ulatadigan ayolni laʼnatlagan», dedilar.Асмо (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир аёл Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Қизим яқинда келин бўлади, уни қизамиқ тутган эди, сочи тўкилиб кетди. Унга соч уласам бўладими?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ соч улайдиган ва соч улатадиган аёлни лаънатлаган», дедилар.