حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي لَيْلَى، حَدَّثَنَا الْحَكَمُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ كَانَ أَبُو لَيْلَى يَسْمُرُ مَعَ عَلِيٍّ فَكَانَ يَلْبَسُ ثِيَابَ الصَّيْفِ فِي الشِّتَاءِ وَثِيَابَ الشِّتَاءِ فِي الصَّيْفِ فَقُلْنَا لَوْ سَأَلْتَهُ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بَعَثَ إِلَىَّ وَأَنَا أَرْمَدُ الْعَيْنِ يَوْمَ خَيْبَرَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَرْمَدُ الْعَيْنِ . فَتَفَلَ فِي عَيْنِي ثُمَّ قَالَ " اللَّهُمَّ أَذْهِبْ عَنْهُ الْحَرَّ وَالْبَرْدَ " . قَالَ فَمَا وَجَدْتُ حَرًّا وَلاَ بَرْدًا بَعْدَ يَوْمِئِذٍ . وَقَالَ " لأَبْعَثَنَّ رَجُلاً يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ لَيْسَ بِفَرَّارٍ " . فَتَشَوَّفَ لَهَا النَّاسُ فَبَعَثَ إِلَى عَلِيٍّ فَأَعْطَاهَا إِيَّاهُ .
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Xaybar kuni koʻzim ogʻrib turgan edi, Rasululloh ﷺ meni chaqirdilar. Men: «Ey Rasululloh, koʻzim ogʻriyapti», dedim. U zot koʻzimga tuflab, soʻng: «Ey Alloh, undan issiq va sovuqni ket qilgin», dedilar. Shundan keyin men issiq ham, sovuq ham sezmadim. Yana u zot: «Alloh va Rasulini sevadigan, Alloh va Rasuli ham uni sevadigan, jangdan qochmaydigan bir kishini yuboraman», dedilar. Odamlar bunga intizor boʻlishdi. Bas, u zot Alini chaqirib, uni oʻshanga berdilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Хайбар куни кўзим оғриб турган эди, Расулуллоҳ ﷺ мени чақирдилар. Мен: «Эй Расулуллоҳ, кўзим оғрияпти», дедим. У зот кўзимга туфлаб, сўнг: «Эй Аллоҳ, ундан иссиқ ва совуқни кет қилгин», дедилар. Шундан кейин мен иссиқ ҳам, совуқ ҳам сезмадим. Яна у зот: «Аллоҳ ва Расулини севадиган, Аллоҳ ва Расули ҳам уни севадиган, жангдан қочмайдиган бир кишини юбораман», дедилар. Одамлар бунга интизор бўлишди. Бас, у зот Алини чақириб, уни ўшанга бердилар.