حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ الْبَطِينُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ مَا أَخْطَأَنِي ابْنُ مَسْعُودٍ عَشِيَّةَ خَمِيسٍ إِلاَّ أَتَيْتُهُ فِيهِ قَالَ فَمَا سَمِعْتُهُ يَقُولُ لِشَىْءٍ قَطُّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَلَمَّا كَانَ ذَاتَ عَشِيَّةٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ - قَالَ فَنَكَسَ . قَالَ فَنَظَرْتُ إِلَيْهِ فَهُوَ قَائِمٌ مُحَلَّلَةً أَزْرَارُ قَمِيصِهِ قَدِ اغْرَوْرَقَتْ عَيْنَاهُ وَانْتَفَخَتْ أَوْدَاجُهُ قَالَ أَوْ دُونَ ذَلِكَ أَوْ فَوْقَ ذَلِكَ أَوْ قَرِيبًا مِنْ ذَلِكَ أَوْ شَبِيهًا بِذَلِكَ .
Amr ibn Maymun (rahimahulloh) aytdi: «Men har payshanba kuni kechqurun Ibn Masʼud (roziyallohu anhu) huzuriga borardim, hech qachon uning ‹Rasululloh ﷺ dedilar› deganini eshitmasdim. Bir kuni kechqurun u: ‹Rasululloh ﷺ dedilar›, dedi-yu, soʻng boshini quyi soldi. Men unga qaradim, u koʻylagining tugmalari yechilgan, koʻzlari yoshga toʻlgan, tomirlari boʻrtib turgan holda tik turardi. Soʻng u: ‹Yoki shundan kamroq, yoki shundan koʻproq, yoki shunga yaqin, yoki shunga oʻxshash›, dedi».Амр ибн Маймун (раҳимаҳуллоҳ) айтди: «Мен ҳар пайшанба куни кечқурун Ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) ҳузурига борардим, ҳеч қачон унинг ‹Расулуллоҳ ﷺ дедилар› деганини эшитмасдим. Бир куни кечқурун у: ‹Расулуллоҳ ﷺ дедилар›, деди-ю, сўнг бошини қуйи солди. Мен унга қарадим, у кўйлагининг тугмалари ечилган, кўзлари ёшга тўлган, томирлари бўртиб турган ҳолда тик турарди. Сўнг у: ‹Ёки шундан камроқ, ёки шундан кўпроқ, ёки шунга яқин, ёки шунга ўхшаш›, деди».