Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo) aytdi: Biz chiqqan bir safarda Rasululloh ﷺ bizdan (orqada) qolib ketdilar. Asr namozining vaqti bizni siqib qolgan, biz esa tahorat qilar va oyoqlarimizga mash tortar edik — shu payt u zot bizga yetib oldilar. Bas, u zot baland ovoz bilan ikki yoki uch marta: «Doʻzaxdan (boʻladigan azob) tovonlar uchun voy boʻlsin!» deb nido qildilar. Bu Affon ibn Muslim hadisining lafzidir.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо) айтди: Биз чиққан бир сафарда Расулуллоҳ ﷺ биздан (орқада) қолиб кетдилар. Аср намозининг вақти бизни сиқиб қолган, биз эса таҳорат қилар ва оёқларимизга маш тортар эдик — шу пайт у зот бизга етиб олдилар. Бас, у зот баланд овоз билан икки ёки уч марта: «Дўзахдан (бўладиган азоб) товонлар учун вой бўлсин!» деб нидо қилдилар. Бу Аффон ибн Муслим ҳадисининг лафзидир.