نا نَصْرُ بْنُ مَرْزُوقٍ ، نا أَسَدٌ يَعْنِي ابْنَ مُوسَى . ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ تَمَّامٍ الْمِصْرِيُّ ، نا عَلِيُّ بْنُ مَعْبَدٍ ، قَالا : حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ ، عَنْ سِمَاكٍ ، عَنْ قَابُوسَ بْنِ أَبِي الْمُخَارِقِ ، عَنْ لُبَابَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ ، قَالَتْ : بَالَ الْحُسَيْنُ فِي حِجْرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقُلْتُ : هَاتِ ثَوْبَكَ ، هَاتِ أَغْسِلْهُ ، فَقَالَ : " إِنَّمَا يُغْسَلُ بَوْلُ الأُنْثَى ، وَيُنْضَحُ بَوْلُ الذَّكَرِ "
Lubaba bint al-Horis (roziyallohu anho) aytdi: Husayn Nabiy ﷺning quchoqlarida siyib qoʻydi. Men: «Kiyimingizni bering, uni yuvay», dedim. U zot: «Faqat qiz bolaning siydigi yuviladi, oʻgʻil bolaning siydigiga suv sepiladi», dedilar.Лубаба бинт ал-Ҳорис (розияллоҳу анҳо) айтди: Ҳусайн Набий ﷺнинг қучоқларида сийиб қўйди. Мен: «Кийимингизни беринг, уни ювай», дедим. У зот: «Фақат қиз боланинг сийдиги ювилади, ўғил боланинг сийдигига сув сепилади», дедилар.