Uvaym ibn Soida al-Ansoriy al-Ajloniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Quboʼ ahliga: «Albatta Alloh sizlarni tahorat (poklanish) borasida goʻzal maqtadi», dedilar va: {Unda poklanishni sevadigan kishilar bor} (oyatini) oyat tugagunicha (oʻqidilar). Soʻng ularga: «Bu tahorat (poklanish) nima?» dedilar. Ular: «Biz hech narsa bilmaymiz; faqat bizning yahudiylardan qoʻshnilarimiz bor edi, ular katta hojatdan keyin orqalarini yuvar edilar; biz ham ular yuvganidek yuvdik», dedilar.Увайм ибн Соида ал-Ансорий ал-Ажлоний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Қубў аҳлига: «Албатта Аллоҳ сизларни таҳорат (покланиш) борасида гўзал мақтади», дедилар ва: {Унда покланишни севадиган кишилар бор} (оятини) оят тугагунича (ўқидилар). Сўнг уларга: «Бу таҳорат (покланиш) нима?» дедилар. Улар: «Биз ҳеч нарса билмаймиз; фақат бизнинг яҳудийлардан қўшниларимиз бор эди, улар катта ҳожатдан кейин орқаларини ювар эдилар; биз ҳам улар ювганидек ювдик», дедилар.