نَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ ، نَا مَرْحُومٌ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ ، عَنْ خَالِدٍ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ، قَالَ : كُنْتُ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَيْنَ أَعْرَابِيٍّ لَيْلَةً ، فَقَالَ الأَعْرَابِيُّ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، كَيْفَ صَلاةُ اللَّيْلِ ؟ فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " مَثْنَى مَثْنَى ، فَإِذَا خَشِيتَ الصُّبْحَ فَاسْجُدْ سَجْدَةً ، وَاسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ قَبْلَ صَلاةِ الْغَدَاةِ "
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytadi: Bir kecha men Rasululloh ﷺ bilan bir aʼrobiyning orasida edim. Aʼrobiy: «Yo Rasululloh, tungi namoz qanday (oʻqiladi)?» dedi. U zot: «Ikki rakaatdan, ikki rakaatdan. Subhdan qoʻrqsang, bir rakaat oʻqi; bomdod namozidan oldin esa ikki rakaat oʻqi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтади: Бир кеча мен Расулуллоҳ ﷺ билан бир аъробийнинг орасида эдим. Аъробий: «Ё Расулуллоҳ, тунги намоз қандай (ўқилади)?» деди. У зот: «Икки ракаатдан, икки ракаатдан. Субҳдан қўрқсанг, бир ракаат ўқи; бомдод намозидан олдин эса икки ракаат ўқи», дедилар.