Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytadi: Abbos meni Rasululloh ﷺning huzurlariga yubordi. Men u zotning oldilariga kechqurun bordim, u zot xolam Maymuna binti Horisning uyida edilar. Rasululloh ﷺ kechasi turib namoz oʻqidilar. Bomdodning ikki rakaatini oʻqiganlarida shunday dedilar: «Allohumma inni asʼaluka rahmatan min indika tahdi biha qolbi, va tajmau biha shamli, va talummu biha shaʼsi, va taruddu bihal-gʻoyya, va tuslihu biha diyni, va tahfazu biha gʻoibi, va tarfau biha shohidi, va tuzakki biha amali, va tubayyizu biha vajhi, va tulhimuni biha rushdi, va taʼsimuni biha min kulli suʼ. Allohumma aʼtini iymanan sodiqon, va yaqinan laysa baʼdahu kufr, va rahmatan analu biha sharofa karomatika fid-dunya val-oxira. Allohumma inni asʼalukal-favza indal-qozo, va nuzulash-shuhado, va ayshas-suado, va murofaqotal-anbiyo, van-nasro alal-aʼdo. Allohumma unzilu bika hojati va in qossuro roʼyi, va daufa amali, vaftaqortu ila rahmatika, fa-asʼaluka ya qodiyal-umuri va ya shofiyas-suduri, kama tujiru baynal-buhuri an tujirani min azabis-sair, va min daʼvatis-subur, va min fitnatil-qubur. Allohumma ma qossuro anhu roʼyi, va daufa anhu amali, va lam tablugʻhu niyyati min xoyrin vaʼdtahu ahadan min ibodika, av xoyrin anta muʼtihi ahadan min xolqika, fa-inni argʻobu ilayka fihi, va asʼaluka ya Robbal-olamin. Allohumma-jʼalna hudatan muhtadin, gʻoyra dollina va la mudillin, harban li-aʼdoika, silman li-avliyoika, nuhibbu bihubbikan-nasa, va nuodi biadovatika man xolafaka. Allohumma hazad-duou va alaykal-istijaba, va hazal-juhdu va alaykat-tuklan, va la havla va la quvvata illa billah. Allohumma zal-hablish-shadidi val-amrir-roshid, asʼalukal-amna yavmal-vaʼid, val-jannata yavmal-xulud, maal-muqorrabinash-shuhud, ar-rukkais-sujud, al-mufina bil-uhud, innaka rohimun vadud, va anta tafalu ma turid. Subhanal-lazi taattafal-izza va qola bih, subhanal-lazi labisal-majda va takarroma bih, subhanal-lazi la yanbagʻit-tasbihu illa lah, subhanal-lazi ahso kulla shayʼin fa-alimah, subhana zil-fadli van-niam, subhana zil-qudroti val-karom. Allohumma-jʼal li nuran fi qolbi, va nuran fi qobri, va nuran fi samʼi, va nuran fi basori, va nuran fi shaʼri, va nuran fi bashari, va nuran fi lahmi, va nuran fi dami, va nuran fi izomi, va nuran min bayni yadayya, va nuran min xolfi, va nuran an yamini, va nuran an shimoli, va nuran min favqi, va nuran min tahti. Allohumma zidni nuran, va aʼtini nuran, vajʼal li nuran» (Ey Allohim, men Sendan Oʻz huzuringdan bir rahmat soʻrayman: u bilan qalbimni hidoyat qilgin, tarqoq ishimni jamlagin, parishonligimni yigʻgin, zalolatni qaytargin, dinimni isloh qilgin, gʻoyibimni saqlagin, hozirimni koʻtargin, amalimni poklagin, yuzimni oq qilgin, menga toʻgʻri yoʻlimni ilhom qilgin va meni har bir yomonlikdan asragin. Ey Allohim, menga rost iymon, undan keyin kufr boʻlmaydigan yaqin va dunyoyu oxiratda Sening karomating sharafiga erishadigan rahmat bergin. Ey Allohim, men Sendan hukm chogʻida yutuqni, shahidlar manzilini, saodatmandlar hayotini, paygʻambarlar hamrohligini va dushmanlar ustidan nusratni soʻrayman. Ey Allohim, hojatimni Senga tushiraman; garchi fikrim qisqa, amalim zaif boʻlsa-da, rahmatingga muhtoj boʻldim. Bas, ey ishlarni hal qiluvchi, ey koʻngillarni shifolovchi Zot, dengizlar orasini ajratganing kabi meni doʻzax azobidan, halokat chorlovidan va qabr fitnasidan asrashingni soʻrayman. Ey Allohim, fikrim qisqalik qilgan, amalim ojizlik qilgan va niyatim yetmagan — bandalaringdan biriga vaʼda qilgan yaxshiliging yoki xalqingdan biriga beradigan yaxshiliging boʻlsa, men uni Sendan istayman va Sendan soʻrayman, ey olamlar Robbi. Ey Allohim, bizni hidoyat qiluvchi, hidoyat topgan, adashmagan va adashtirmagan qilgin; dushmanlaringga qarshi urushuvchi, doʻstlaringga tinch qilgin; Sening sevging bilan odamlarni sevaylik, Sening adovating bilan Senga xilof qilganga adovat qilaylik. Ey Allohim, bu — duo, ijobat qilish esa Senga havola; bu — saʼy-harakat, suyanish esa Senga; Allohdan boshqa hech qanday quvvat va qudrat yoʻq. Ey mahkam arqon va toʻgʻri ish egasi boʻlgan Allohim, Sendan vaʼid kunida omonlik, abadiylik kunida muqarrab guvohlar, rukuʼ va sajda qiluvchilar, ahdlariga vafo qiluvchilar bilan birga jannat soʻrayman; albatta, Sen Rohiym va Vaduddirsan, Sen istaganingni qilursan. Izzatni Oʻziga rido qilib olib, u bilan soʻzlagan Zot pokdir; ulugʻlikni kiyib, u bilan karam qilgan Zot pokdir; faqat Oʻzigagina tasbih aytish loyiq boʻlgan Zot pokdir; har bir narsani sanab, uni bilgan Zot pokdir; fazl va neʼmatlar egasi pokdir; qudrat va karam egasi pokdir. Ey Allohim, menga qalbimda nur, qabrimda nur, qulogʻimda nur, koʻzimda nur, sochimda nur, terimda nur, goʻshtimda nur, qonimda nur, suyaklarimda nur, oldimda nur, orqamda nur, oʻngimda nur, chapimda nur, ustimda nur va ostimda nur qilgin. Ey Allohim, menga nurni ziyoda qilgin, menga nur bergin va menga nur qilgin). Ibn Xalaf «al-istijaba» yoki «al-ijaba» (deyishda) shubha qildi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтади: Аббос мени Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига юборди. Мен у зотнинг олдиларига кечқурун бордим, у зот холам Маймуна бинти Ҳориснинг уйида эдилар. Расулуллоҳ ﷺ кечаси туриб намоз ўқидилар. Бомдоднинг икки ракаатини ўқиганларида шундай дедилар: «Аллоҳумма инни асъалука раҳматан мин индика таҳди биҳа қолби, ва тажмау биҳа шамли, ва талумму биҳа шаъси, ва тарудду биҳал-ғойя, ва туслиҳу биҳа дийни, ва таҳфазу биҳа ғоиби, ва тарфау биҳа шоҳиди, ва тузакки биҳа амали, ва тубаййизу биҳа важҳи, ва тулҳимуни биҳа рушди, ва таъсимуни биҳа мин кулли суъ. Аллоҳумма аътини ийманан содиқон, ва яқинан лайса баъдаҳу куфр, ва раҳматан аналу биҳа шарофа кароматика фид-дуня вал-охира. Аллоҳумма инни асъалукал-фавза индал-қозо, ва нузулаш-шуҳадо, ва айшас-суадо, ва мурофақотал-анбиё, ван-насро алал-аъдо. Аллоҳумма унзилу бика ҳожати ва ин қоссуро рўйи, ва дауфа амали, вафтақорту ила раҳматика, фа-асъалука я қодиял-умури ва я шофияс-судури, кама тужиру байнал-буҳури ан тужирани мин азабис-саир, ва мин даъватис-субур, ва мин фитнатил-қубур. Аллоҳумма ма қоссуро анҳу рўйи, ва дауфа анҳу амали, ва лам таблуғҳу нийяти мин хойрин ваъдтаҳу аҳадан мин ибодика, ав хойрин анта муътиҳи аҳадан мин холқика, фа-инни арғобу илайка фиҳи, ва асъалука я Роббал-оламин. Аллоҳумма-жъална ҳудатан муҳтадин, ғойра доллина ва ла мудиллин, ҳарбан ли-аъдоика, силман ли-авлиёика, нуҳиббу биҳуббикан-наса, ва нуоди биадоватика ман холафака. Аллоҳумма ҳазад-дуоу ва алайкал-истижаба, ва ҳазал-жуҳду ва алайкат-туклан, ва ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳ. Аллоҳумма зал-ҳаблиш-шадиди вал-амрир-рошид, асъалукал-амна явмал-ваъид, вал-жанната явмал-хулуд, маал-муқоррабинаш-шуҳуд, ар-руккаис-сужуд, ал-муфина бил-уҳуд, иннака роҳимун вадуд, ва анта тафалу ма турид. Субҳанал-лази тааттафал-изза ва қола биҳ, субҳанал-лази лабисал-мажда ва такаррома биҳ, субҳанал-лази ла янбағит-тасбиҳу илла лаҳ, субҳанал-лази аҳсо кулла шайъин фа-алимаҳ, субҳана зил-фадли ван-ниам, субҳана зил-қудроти вал-каром. Аллоҳумма-жъал ли нуран фи қолби, ва нуран фи қобри, ва нуран фи самъи, ва нуран фи басори, ва нуран фи шаъри, ва нуран фи башари, ва нуран фи лаҳми, ва нуран фи дами, ва нуран фи изоми, ва нуран мин байни ядайя, ва нуран мин холфи, ва нуран ан ямини, ва нуран ан шимоли, ва нуран мин фавқи, ва нуран мин таҳти. Аллоҳумма зидни нуран, ва аътини нуран, важъал ли нуран» (Эй Аллоҳим, мен Сендан Ўз ҳузурингдан бир раҳмат сўрайман: у билан қалбимни ҳидоят қилгин, тарқоқ ишимни жамлагин, паришонлигимни йиғгин, залолатни қайтаргин, динимни ислоҳ қилгин, ғойибимни сақлагин, ҳозиримни кўтаргин, амалимни поклагин, юзимни оқ қилгин, менга тўғри йўлимни илҳом қилгин ва мени ҳар бир ёмонликдан асрагин. Эй Аллоҳим, менга рост иймон, ундан кейин куфр бўлмайдиган яқин ва дунёю охиратда Сенинг кароматинг шарафига эришадиган раҳмат бергин. Эй Аллоҳим, мен Сендан ҳукм чоғида ютуқни, шаҳидлар манзилини, саодатмандлар ҳаётини, пайғамбарлар ҳамроҳлигини ва душманлар устидан нусратни сўрайман. Эй Аллоҳим, ҳожатимни Сенга тушираман; гарчи фикрим қисқа, амалим заиф бўлса-да, раҳматингга муҳтож бўлдим. Бас, эй ишларни ҳал қилувчи, эй кўнгилларни шифоловчи Зот, денгизлар орасини ажратганинг каби мени дўзах азобидан, ҳалокат чорловидан ва қабр фитнасидан асрашингни сўрайман. Эй Аллоҳим, фикрим қисқалик қилган, амалим ожизлик қилган ва ниятим етмаган — бандаларингдан бирига ваъда қилган яхшилигинг ёки халқингдан бирига берадиган яхшилигинг бўлса, мен уни Сендан истайман ва Сендан сўрайман, эй оламлар Робби. Эй Аллоҳим, бизни ҳидоят қилувчи, ҳидоят топган, адашмаган ва адаштирмаган қилгин; душманларингга қарши урушувчи, дўстларингга тинч қилгин; Сенинг севгинг билан одамларни севайлик, Сенинг адоватинг билан Сенга хилоф қилганга адоват қилайлик. Эй Аллоҳим, бу — дуо, ижобат қилиш эса Сенга ҳавола; бу — саъй-ҳаракат, суяниш эса Сенга; Аллоҳдан бошқа ҳеч қандай қувват ва қудрат йўқ. Эй маҳкам арқон ва тўғри иш эгаси бўлган Аллоҳим, Сендан ваъид кунида омонлик, абадийлик кунида муқарраб гувоҳлар, рукуъ ва сажда қилувчилар, аҳдларига вафо қилувчилар билан бирга жаннат сўрайман; албатта, Сен Роҳийм ва Вадуддирсан, Сен истаганингни қилурсан. Иззатни Ўзига ридо қилиб олиб, у билан сўзлаган Зот покдир; улуғликни кийиб, у билан карам қилган Зот покдир; фақат Ўзигагина тасбиҳ айтиш лойиқ бўлган Зот покдир; ҳар бир нарсани санаб, уни билган Зот покдир; фазл ва неъматлар эгаси покдир; қудрат ва карам эгаси покдир. Эй Аллоҳим, менга қалбимда нур, қабримда нур, қулоғимда нур, кўзимда нур, сочимда нур, теримда нур, гўштимда нур, қонимда нур, суякларимда нур, олдимда нур, орқамда нур, ўнгимда нур, чапимда нур, устимда нур ва остимда нур қилгин. Эй Аллоҳим, менга нурни зиёда қилгин, менга нур бергин ва менга нур қилгин). Ибн Халаф «ал-истижаба» ёки «ал-ижаба» (дейишда) шубҳа қилди.