نَا مُحَمَّدُ بْنُ سَهْلِ بْنِ عَسْكَرٍ ، نَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ ، عَنْ أَيُّوبَ ، عَنْ نَافِعٍ ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " حَتَّهَا بِيَدِهِ ، يَعْنِي النُّخَامَةَ أَوِ الْبُزَاقَ ، ثُمَّ لَطَّخَهَا بِالزَّعْفَرَانِ ، دَعَا بِهِ " . قَالَ : فَلِذَلِكَ صُنِعَ الزَّعْفَرَانُ فِي الْمَسَاجِدِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ uni — yaʼni balgʻamni yoki tupukni — qoʻllari bilan qirib tashladilar, soʻng zaʼfaron soʻrab, uning oʻrniga surtdilar. U aytdi: Mana shu sababli masjidlarda zaʼfaron ishlatiladigan boʻldi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ уни — яъни балғамни ёки тупукни — қўллари билан қириб ташладилар, сўнг заъфарон сўраб, унинг ўрнига суртдилар. У айтди: Мана шу сабабли масжидларда заъфарон ишлатиладиган бўлди.