نَا بُنْدَارٌ ، ثنا يَحْيَى ، وَأَبُو عَاصِمٍ ، قَالا : حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ تَمِيمِ بْنِ مَحْمُودٍ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ شِبْلٍ ، قَالَ : " نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ نَقْرَةِ الْغُرَابِ ، وَافْتِرَاشِ السَّبْعِ ، وَأَنْ يُوَطِّنَ الرَّجُلُ الْمَكَانَ أَوِ الْمَقَامَ كَمَا يُوَطِّنُهُ الْبَعِيرُ " يَعْنِي فِي الْمَسْجِدِ
Abdurrahmon ibn Shibl (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ qargʻa choʻqishidan, yirtqich hayvon (kabi qoʻllarni) toʻshashdan va kishining tuya oʻz joyini muqim qilganidek bir joyni oʻziga muqim qilib olishidan qaytardilar — yaʼni masjidda.Абдурраҳмон ибн Шибл (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ қарға чўқишидан, йиртқич ҳайвон (каби қўлларни) тўшашдан ва кишининг туя ўз жойини муқим қилганидек бир жойни ўзига муқим қилиб олишидан қайтардилар — яъни масжидда.