Abu Qilaba al-Jarmiy aytdi: Biz Anas bilan Zoviyani koʻzlab yoʻlga chiqdik. U aytdi: Bir masjid yonidan oʻtdik va bomdod namozi (vaqti) kirdi. Anas: «Shu masjidda namoz oʻqisak boʻlardi; chunki qavmning baʼzisi boshqa masjidga boradi», dedi. Ular: «Qaysi masjid?» dedilar. Biz bir masjidni zikr qildik. U aytdi: Rasululloh ﷺ: «Odamlar ustiga shunday zamon keladiki, ular masjidlar bilan bir-birlariga faxrlanadilar, lekin ularni juda oz obod qiladilar», — yoki: «ularni oz obod qiladilar», dedilar. Abu Bakr aytdi: Zoviya — Basradan ikki farsax chamasi (uzoqlikdagi) bir qasrdir.Абу Қилаба ал-Жармий айтди: Биз Анас билан Зовияни кўзлаб йўлга чиқдик. У айтди: Бир масжид ёнидан ўтдик ва бомдод намози (вақти) кирди. Анас: «Шу масжидда намоз ўқисак бўларди; чунки қавмнинг баъзиси бошқа масжидга боради», деди. Улар: «Қайси масжид?» дедилар. Биз бир масжидни зикр қилдик. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Одамлар устига шундай замон келадики, улар масжидлар билан бир-бирларига фахрланадилар, лекин уларни жуда оз обод қиладилар», — ёки: «уларни оз обод қиладилар», дедилар. Абу Бакр айтди: Зовия — Басрадан икки фарсах чамаси (узоқликдаги) бир қасрдир.