نَا أَبُو طَالِبٍ زَيْدُ بْنُ أَخْزَمَ الطَّائِيُّ ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ مَرْزُوقٍ ، قَالا : حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ ، حَدَّثَنِي أَبِي ، قَالَ : سَمِعْتُ النُّعْمَانَ وَهُوَ ابْنُ رَاشِدٍ يُحَدِّثُ ، عَنِ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، قَالَ : " خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا يَسْتَسْقِي ، فَصَلَّى بِنَا رَكْعَتَيْنِ وَجَهَرَ ، بِلا أَذَانٍ وَإِقَامَةٍ "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bir kuni yomgʻir soʻrash uchun chiqdilar va bizga azonsiz hamda iqomatsiz, ovoz chiqarib qiroat qilgan holda ikki rakat namoz oʻqib berdilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бир куни ёмғир сўраш учун чиқдилар ва бизга азонсиз ҳамда иқоматсиз, овоз чиқариб қироат қилган ҳолда икки ракат намоз ўқиб бердилар.