نا عِيسَى بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْغَافِقِيُّ الْمِصْرِيُّ ، نا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ ، عَنْ مَخْرَمَةَ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ ، قَالَ : سَمِعْتُ سَعْدًا ، وَنَاسًا مَنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، يَقُولُونَ : كَانَ رَجُلانِ أَخَوَانِ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، وَكَانَ أَحَدُهُمَا أَفْضَلَ مِنَ الآخَرِ ، فَتُوُفِّيَ الَّذِي هُوَ أَفْضَلُهُمَا ، ثُمَّ عَمَّرَ الآخَرُ بَعْدَهُ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ تُوُفِّيَ ، فَذُكِرَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضِيلَةُ الأَوَّلِ عَلَى الآخَرِ ، فَقَالَ : " أَلَمْ يَكُنْ يُصَلِّي ؟ " ، قَالُوا : بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ ، وَكَانَ لا بَأْسَ بِهِ ، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " فَمَا يُدْرِيكُمْ مَاذَا بَلَغَتْ بِهِ صَلاتُهُ ؟ إِنَّمَا مَثَلُ الصَّلاةِ كَمَثَلِ نَهَرٍ جَارٍ بِبَابِ رَجُلٍ غَمْرٍ عَذْبٍ ، يَقْتَحِمُ فِيهِ كُلَّ يَوْمٍ خَمْسَ مَرَّاتٍ ، فَمَا تَرَوْنَ ذَلِكَ يُبْقِي مِنْ دَرَنِهِ ! لا تَدْرُونَ مَاذَا بَلَغَتْ بِهِ صَلاتُهُ "
Omir ibn Saʼd ibn Abu Vaqqos aytdi: Men Saʼdni va Rasululloh ﷺ ning sahobalaridan bir necha kishini shunday deyayotganini eshitdim: Rasululloh ﷺ zamonlarida ikki aka-uka bor edi; ularning biri ikkinchisidan afzalroq edi. Ularning afzalrogʻi vafot etdi, soʻng ikkinchisi undan keyin qirq kecha yashab, keyin vafot etdi. Rasululloh ﷺ ga birinchisining ikkinchisidan afzalligi zikr qilinganida, u zot: «U namoz oʻqimasmidi?» dedilar. Ular: «Ha, ey Allohning Rasuli, u yomon kishi emas edi», dedilar. Rasululloh ﷺ: «Uning namozi uni qayerga yetkazganini sizlar qayerdan bilasizlar? Namozning misoli bir kishining eshigi oldida oqib turgan, suvi moʻl, chuchuk daryoning misolidir: u har kuni besh marta unga shoʻngʻiydi. Shu uning kirini qoldiradi deb oʻylaysizlarmi?! Sizlar uning namozi uni qayerga yetkazganini bilmaysizlar», dedilar.Омир ибн Саъд ибн Абу Ваққос айтди: Мен Саъдни ва Расулуллоҳ ﷺ нинг саҳобаларидан бир неча кишини шундай деяётганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ замонларида икки ака-ука бор эди; уларнинг бири иккинчисидан афзалроқ эди. Уларнинг афзалроғи вафот этди, сўнг иккинчиси ундан кейин қирқ кеча яшаб, кейин вафот этди. Расулуллоҳ ﷺ га биринчисининг иккинчисидан афзаллиги зикр қилинганида, у зот: «У намоз ўқимасмиди?» дедилар. Улар: «Ҳа, эй Аллоҳнинг Расули, у ёмон киши эмас эди», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ: «Унинг намози уни қаерга етказганини сизлар қаердан биласизлар? Намознинг мисоли бир кишининг эшиги олдида оқиб турган, суви мўл, чучук дарёнинг мисолидир: у ҳар куни беш марта унга шўнғийди. Шу унинг кирини қолдиради деб ўйлайсизларми?! Сизлар унинг намози уни қаерга етказганини билмайсизлар», дедилар.