Huzayfa (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kecha Nabiy ﷺ bilan namoz oʻqidim. U zot qiroatni boshladilar va yuztaga yetguncha oʻqidilar; men: «Rukuʼ qiladilar», dedim. Soʻng davom etib, ikki yuztaga yetdilar; men: «Rukuʼ qiladilar», dedim. Keyin uni tugatgunlaricha oʻqidilar; men: «Rukuʼ qiladilar», dedim. Soʻng Niso surasini boshlab oʻqidilar, keyin rukuʼ qildilar; rukuʼlari qiyomlari kabi (uzun) boʻldi va rukuʼlarida: «Subhana robbiyal aziym», dedilar. Soʻng sajda qildilar; sajdalari rukuʼlari kabi (uzun) boʻldi va sajdalarida: «Subhana robbiyal aʼlo», dedilar. U zot rahmat oyatidan oʻtsalar, soʻrardilar; azob oyatidan oʻtsalar, panoh tilardilar; Allohni poklashni oʻz ichiga olgan oyatdan oʻtsalar, tasbeh aytardilar. Bu Muʼammalning lafzi.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир кеча Набий ﷺ билан намоз ўқидим. У зот қироатни бошладилар ва юзтага етгунча ўқидилар; мен: «Рукуъ қиладилар», дедим. Сўнг давом этиб, икки юзтага етдилар; мен: «Рукуъ қиладилар», дедим. Кейин уни тугатгунларича ўқидилар; мен: «Рукуъ қиладилар», дедим. Сўнг Нисо сурасини бошлаб ўқидилар, кейин рукуъ қилдилар; рукуълари қиёмлари каби (узун) бўлди ва рукуъларида: «Субҳана роббиял азийм», дедилар. Сўнг сажда қилдилар; саждалари рукуълари каби (узун) бўлди ва саждаларида: «Субҳана роббиял аъло», дедилар. У зот раҳмат оятидан ўтсалар, сўрардилар; азоб оятидан ўтсалар, паноҳ тилардилар; Аллоҳни поклашни ўз ичига олган оятдан ўтсалар, тасбеҳ айтардилар. Бу Муъаммалнинг лафзи.