نا هَارُونُ بْنُ إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيُّ ، نا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الْوَهَّابِ السُّكَّرِيَّ . ح وَحَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ ، نا سُفْيَانُ ، جَمِيعًا عَنْ مَعْمَرٍ ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ السَّكْسَكِيُّ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى ، قَالَ : جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، عَلِّمْنِي شَيْئًا يُجْزِئُنِي مِنَ الْقُرْآنِ ، فَإِنِّي لا أَقْرَأُ ، فَقَالَ : " قُلْ : سُبْحَانَ اللَّهِ ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ، وَلا إِلَهَ إِلا اللَّهُ ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ ، وَلا إِلَهَ إِلا اللَّهُ ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ " ، قَالَ : فَضَمَّ عَلَيْهَا الرَّجُلُ بِيَدِهِ ، قَالَ : هَذَا لِرَبِّي ، فَمَا لِي ؟ قَالَ : " قُلِ : اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَارْحَمْنِي ، وَاهْدِنِي ، وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي " ، قَالَ : فَضَمَّ عَلَيْهَا بِيَدِهِ الأُخْرَى وَقَامَ . هَذَا حَدِيثُ الْمَخْزُومِيِّ ، وَقَالَ هَارُونُ فِي حَدِيثِهِ : فَقَالَ : عَلِّمْنِي شَيْئًا يُجْزِئُنِي مِنَ الْقُرْآنِ ، وَلَمْ يَقُلْ : فَضَمَّ عَلَيْهَا الرَّجُلُ بِيَدِهِ ، وَقَالَ فِي آخِرِ الْحَدِيثِ ، قَالَ مِسْعَرٌ : كُنْتُ عِنْدَ إِبْرَاهِيمَ وَهُوَ يُحَدِّثُ ، وَاسْتَثْبَتُّهُ مِنْ عِنْدِهِ
Abdulloh ibn Abu Avfo (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kishi Nabiy ﷺning oldilariga kelib: «Ey Rasululloh, menga Qurʼon oʻrniga kifoya qiladigan biror narsani oʻrgating, chunki men oʻqiy olmayman», dedi. U zot: «Ayt: Subhanalloh, valhamdu lillah, va lo ilaha illalloh, vallohu akbar, va lo ilaha illalloh, va lo havla va lo quvvata illa billah», dedilar. U kishi (bularni) qoʻli bilan yumib oldi va: «Bu Robbim uchun boʻldi, menga nima?» dedi. U zot: «Ayt: Allohummagʻfir liy, varhamniy, vahdiniy, varzuqniy, va ofiniy», dedilar. U kishi (bularni) ikkinchi qoʻli bilan yumib oldi va turdi. Bu Maxzumiyning hadisi. Horun esa oʻz hadisida: «Menga Qurʼon oʻrniga kifoya qiladigan narsani oʻrgating», dedi va: «U kishi qoʻli bilan yumib oldi», demadi. Hadisning oxirida esa Misʼar aytdi: Men Ibrohimning huzurida edim, u soʻzlab berayotgan edi, men uni oʻzidan mustahkamlab oldim.Абдуллоҳ ибн Абу Авфо (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир киши Набий ﷺнинг олдиларига келиб: «Эй Расулуллоҳ, менга Қуръон ўрнига кифоя қиладиган бирор нарсани ўргатинг, чунки мен ўқий олмайман», деди. У зот: «Айт: Субҳаналлоҳ, валҳамду лиллаҳ, ва ло илаҳа иллаллоҳ, валлоҳу акбар, ва ло илаҳа иллаллоҳ, ва ло ҳавла ва ло қуввата илла биллаҳ», дедилар. У киши (буларни) қўли билан юмиб олди ва: «Бу Роббим учун бўлди, менга нима?» деди. У зот: «Айт: Аллоҳуммағфир лий, варҳамний, ваҳдиний, варзуқний, ва офиний», дедилар. У киши (буларни) иккинчи қўли билан юмиб олди ва турди. Бу Махзумийнинг ҳадиси. Ҳорун эса ўз ҳадисида: «Менга Қуръон ўрнига кифоя қиладиган нарсани ўргатинг», деди ва: «У киши қўли билан юмиб олди», демади. Ҳадиснинг охирида эса Мисъар айтди: Мен Иброҳимнинг ҳузурида эдим, у сўзлаб бераётган эди, мен уни ўзидан мустаҳкамлаб олдим.