نا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ ، نا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ ، نا يَحْيَى بْنُ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى بْنِ خَلادِ بْنِ رَافِعٍ الزُّرَقِيُّ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ جَدِّهِ ، عَنْ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ ، أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَمَا هُوَ جَالِسٌ فِي الْمَسْجِدِ يَوْمًا ، قَالَ رِفَاعَةُ : وَنَحْنُ مَعَهُ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ كَالْبَدَوِيِّ ، فَصَلَّى فَأَخَفَّ صَلاتَهُ ، ثُمَّ انْصَرَفَ ، فَسَلَّمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " وَعَلَيْكَ ، فَارْجِعْ فَصَلِّ ، فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ " ، فَرَجَعَ فَصَلَّى ، ثُمَّ جَاءَ ، فَسَلَّمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَرَدَّ عَلَيْهِ ، وَقَالَ : " ارْجِعْ فَصَلِّ ، فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ " ، فَفَعَلَ ذَلِكَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاثًا ، كُلُّ ذَلِكَ يَأْتِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُسَلِّمُ عَلَيْهِ ، وَيَقُولُ : " وَعَلَيْكَ ، فَارْجِعْ فَصَلِّ ، فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ " ، فَخَافَ النَّاسُ وَكَبُرَ عَلَيْهِمْ أَنْ يَكُونَ مَنْ أَخَفَّ صَلاتَهُ لَمْ يُصَلِّ ، فَقَالَ الرَّجُلُ فِي آخِرِ ذَلِكَ : فَأَرِنِي أَوْ عَلِّمْنِي ، فَإِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أُصِيبُ وَأُخْطِئُ ، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " أَجَلْ ، إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلاةِ ، فَتَوَضَّأْ كَمَا أَمَرَكَ اللَّهُ ، ثُمَّ تَشَهَّدْ فَأَقِمْ ، ثُمَّ كَبِّرْ ، فَإِنْ كَانَ مَعَكَ قُرْآنٌ ، فَاقْرَأْ بِهِ وَإِلا فَاحْمَدِ اللَّهَ ، وَكَبِّرْهُ وَهَلِّلْهُ ، ثُمَّ ارْكَعْ فَاطْمَئِنَّ رَاكِعًا ، ثُمَّ اعْتَدِلْ قَائِمًا ، ثُمَّ اسْجُدْ فَاعْتَدِلْ سَاجِدًا ، ثُمَّ اجْلِسْ فَاطْمَئِنَّ جَالِسًا ، ثُمَّ قُمْ ، فَإِذَا فَعَلْتَ ذَلِكَ فَقَدْ تَمَّتْ صَلاتُكَ ، وَإِنِ انْتَقَصْتَ مِنْهَا شَيْئًا انْتَقَصْتَ مِنْ صَلاتِكِ " . قَالَ : وَكَانَتْ هَذِهِ أَهْوَنُ عَلَيْهِمْ مِنَ الأُولَى ، أَنَّ مَنِ انْتَقَصَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا انْتَقَصَ مِنْ صَلاتِهِ وَلَمْ يَذْهَبْ كُلُّهَا
Rifoa ibn Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kuni Rasululloh ﷺ masjidda oʻtirgan edilar — Rifoa: «Biz ham u zot bilan birga edik», dedi — shu payt badaviyga oʻxshagan bir kishi keldi va namoz oʻqib, namozini juda yengil qildi, soʻng burilib, Nabiy ﷺga salom berdi. Shunda Nabiy ﷺ: «Va alayka. Qaytib bor va namoz oʻqi, chunki sen namoz oʻqimading», dedilar. U qaytib borib namoz oʻqidi, soʻng kelib Nabiy ﷺga salom berdi. U zot alik oldilar va: «Qaytib bor va namoz oʻqi, chunki sen namoz oʻqimading», dedilar. U buni ikki yoki uch marta qildi; har safar Nabiy ﷺning oldilariga kelib salom berar, u zot esa: «Va alayka. Qaytib bor va namoz oʻqi, chunki sen namoz oʻqimading», derdilar. Odamlar qoʻrqib ketishdi va namozini yengil qilgan kishi (aslida) namoz oʻqimagan boʻlishi ularga ogʻir botdi. Oxirida haligi kishi: «Menga koʻrsating yoki oʻrgating, chunki men bir basharman, toʻgʻri ham qilaman, xato ham qilaman», dedi. Shunda Nabiy ﷺ dedilar: «Mayli. Namozga turganingda, Alloh senga buyurganidek tahorat ol, soʻng tashahhud (kalimasini) ayt va iqomat ayt, soʻng takbir ayt. Agar sening (yodingda) Qurʼon boʻlsa, uni oʻqi; boʻlmasa, Allohga hamd ayt, Uni ulugʻla va tahlil ayt. Soʻng rukuʼ qil va rukuʼda tinchlan, soʻng tik turib rost tur, soʻng sajda qil va sajda holida rostlan, soʻng oʻtir va oʻtirgan holda tinchlan, soʻng tur. Mana shuni qilsang, namozing toʻla boʻladi; agar undan biror narsani kamaytirsang, namozingdan kamaytirgan boʻlasan». (Roviy) dedi: Bu (gap) ularga avvalgisidan yengilroq boʻldi — kim undan biror narsani kamaytirsa, namozidan (shuncha) kamaytirgan boʻladi, (namozi) butunlay ketmaydi.Рифоа ибн Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир куни Расулуллоҳ ﷺ масжидда ўтирган эдилар — Рифоа: «Биз ҳам у зот билан бирга эдик», деди — шу пайт бадавийга ўхшаган бир киши келди ва намоз ўқиб, намозини жуда енгил қилди, сўнг бурилиб, Набий ﷺга салом берди. Шунда Набий ﷺ: «Ва алайка. Қайтиб бор ва намоз ўқи, чунки сен намоз ўқимадинг», дедилар. У қайтиб бориб намоз ўқиди, сўнг келиб Набий ﷺга салом берди. У зот алик олдилар ва: «Қайтиб бор ва намоз ўқи, чунки сен намоз ўқимадинг», дедилар. У буни икки ёки уч марта қилди; ҳар сафар Набий ﷺнинг олдиларига келиб салом берар, у зот эса: «Ва алайка. Қайтиб бор ва намоз ўқи, чунки сен намоз ўқимадинг», дердилар. Одамлар қўрқиб кетишди ва намозини енгил қилган киши (аслида) намоз ўқимаган бўлиши уларга оғир ботди. Охирида ҳалиги киши: «Менга кўрсатинг ёки ўргатинг, чунки мен бир башарман, тўғри ҳам қиламан, хато ҳам қиламан», деди. Шунда Набий ﷺ дедилар: «Майли. Намозга турганингда, Аллоҳ сенга буюрганидек таҳорат ол, сўнг ташаҳҳуд (калимасини) айт ва иқомат айт, сўнг такбир айт. Агар сенинг (ёдингда) Қуръон бўлса, уни ўқи; бўлмаса, Аллоҳга ҳамд айт, Уни улуғла ва таҳлил айт. Сўнг рукуъ қил ва рукуъда тинчлан, сўнг тик туриб рост тур, сўнг сажда қил ва сажда ҳолида ростлан, сўнг ўтир ва ўтирган ҳолда тинчлан, сўнг тур. Мана шуни қилсанг, намозинг тўла бўлади; агар ундан бирор нарсани камайтирсанг, намозингдан камайтирган бўласан». (Ровий) деди: Бу (гап) уларга аввалгисидан енгилроқ бўлди — ким ундан бирор нарсани камайтирса, намозидан (шунча) камайтирган бўлади, (намози) бутунлай кетмайди.