حَدَّثَنَا الصَّنْعَانِيُّ ، أنا الْمُعْتَمِرُ ، قَالَ : سَمِعْتُ عُبَيْدَ اللَّهِ ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ ، عَنْ سَالِمٍ ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، أَنَّهُ كَانَ " يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلاةِ ، وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ ، وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ ، وَإِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ ، يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي ذَلِكَ كُلِّهِ حَذْوَ الْمَنْكِبَيْنِ "
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadiki, u zot namozga kirganlarida, rukuʼ qilmoqchi boʻlganlarida, rukuʼdan boshlarini koʻtarganlarida va ikki rakatdan turganlarida — bularning barchasida qoʻllarini yelkalari roʻparasiga kelguncha koʻtarar edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, Набий ﷺ дан ривоят қилинадики, у зот намозга кирганларида, рукуъ қилмоқчи бўлганларида, рукуъдан бошларини кўтарганларида ва икки ракатдан турганларида — буларнинг барчасида қўлларини елкалари рўпарасига келгунча кўтарар эдилар.