أنا بُنْدَارٌ ، وَيَحْيَى بْنُ حَكِيمٍ ، قَالا : حَدَّثَنَا يَحْيَى ، أنا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ ، وَقَالَ بُنْدَارٌ ، عَنْ هِشَامٍ ، أَخْبَرَنِي أَبِي ، عَنْ عَائِشَةَ ، أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ ، وَأَمَّ حَبِيبَةَ ذَكَرَتَا كَنِيسَةً رَأَيْنَهَا فِي الْحَبَشَةِ ، فِيهَا تَصَاوِيرُ ، فَذَكَرَتَا ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَالَ : " أُولَئِكَ إِذَا كَانَ فِيهِمُ الرَّجُلُ الصَّالِحُ بَنَوْا عَلَى قَبْرِهِ مَسْجِدًا ، وَصَوَّرُوا فِيهِ تِلْكَ الصُّوَرَ ، أُولَئِكَ شِرَارُ الْخَلْقِ عِنْدَ اللَّهِ "
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Ummu Salama bilan Ummu Habiba Habashada koʻrgan bir cherkovni — unda suratlar bor edi — zikr qilishdi va buni Rasululloh ﷺga aytishdi. U zot: «Ular oʻzlari orasida solih kishi boʻlsa, uning qabri ustiga masjid qurar va unda oʻsha suratlarni chizar edilar. Ular Allohning huzurida xalqning eng yomonlaridir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Умму Салама билан Умму Ҳабиба Ҳабашада кўрган бир черковни — унда суратлар бор эди — зикр қилишди ва буни Расулуллоҳ ﷺга айтишди. У зот: «Улар ўзлари орасида солиҳ киши бўлса, унинг қабри устига масжид қурар ва унда ўша суратларни чизар эдилар. Улар Аллоҳнинг ҳузурида халқнинг энг ёмонларидир», дедилар.