Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Nabiy ﷺ Minoda namoz oʻqidilar va u zotdan bir kalima oʻtdi. Uni munofiqlar eshitib qolishdi va koʻp (gap) qildilar: «Uning ikki qalbi bor; namozdagi soʻzi va gapiga quloq solmaysizlarmi? Uning bir qalbi sizlar bilan, bir qalbi ashoblari bilandir», deyishdi. Shunda {Ey Nabiy, Allohdan qoʻrq, kofirlar va munofiqlarga itoat qilma} (oyati) — {Alloh bir kishining ichida ikkita qalb qilgani yoʻq} degan soʻzigacha — nozil boʻldi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Набий ﷺ Минода намоз ўқидилар ва у зотдан бир калима ўтди. Уни мунофиқлар эшитиб қолишди ва кўп (гап) қилдилар: «Унинг икки қалби бор; намоздаги сўзи ва гапига қулоқ солмайсизларми? Унинг бир қалби сизлар билан, бир қалби ашоблари биландир», дейишди. Шунда {Эй Набий, Аллоҳдан қўрқ, кофирлар ва мунофиқларга итоат қилма} (ояти) — {Аллоҳ бир кишининг ичида иккита қалб қилгани йўқ} деган сўзигача — нозил бўлди.