نَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ ، عَنْ أَبِي عُشَّانَةَ ، أَنَّهُ سَمِعَ عُقْبَةَ بْنَ عَامِرٍ الْجُهَنِيَّ يُحَدِّثُ ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، أَنَّهُ قَالَ : " إِذَا تَطَهَّرَ الرَّجُلُ ، ثُمَّ مَرَّ إِلَى الْمَسْجِدِ يَرْعَى الصَّلاةَ ، كَتَبَ لَهُ كَاتِبُهُ ، أَوْ كَاتِبَاهُ ، بِكُلِّ خُطْوَةٍ يَخْطُوهَا إِلَى الْمَسْجِدِ عَشْرَ حَسَنَاتٍ ، وَالْقَاعِدُ يَرْعَى لِلصَّلاةِ كَالْقَانِتِ ، وَيُكْتَبُ مِنَ الْمُصَلِّينَ ، مِنْ حَيْثُ يَخْرُجُ مِنْ بَيْتِهِ حَتَّى يَرْجِعَ "
Uqba ibn Omir al-Juhaniy (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Kishi tahoratlanib, soʻng namozni kutgan holda masjid tomon yursa, uning kotibi — yoki ikki kotibi — masjidga tashlagan har bir qadami evaziga unga oʻn savob yozadi. Namozni kutib oʻtirgan kishi esa (Allohga) itoat qilib turuvchi kabidir va u uyidan chiqqanidan to qaytguniga qadar namoz oʻquvchilar qatorida yoziladi», dedilar.Уқба ибн Омир ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Киши таҳоратланиб, сўнг намозни кутган ҳолда масжид томон юрса, унинг котиби — ёки икки котиби — масжидга ташлаган ҳар бир қадами эвазига унга ўн савоб ёзади. Намозни кутиб ўтирган киши эса (Аллоҳга) итоат қилиб турувчи кабидир ва у уйидан чиққанидан то қайтгунига қадар намоз ўқувчилар қаторида ёзилади», дедилар.