أنا أَبُو الْخَطَّابِ زِيَادُ بْنُ يَحْيَى ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الصَّنْعَانِيُّ . قَالا : ثنا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ . ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ ، ثنا عَبْدُ الْوَهَّابِ ، قَالا : ثنا خَالِدٌ . ح وَثنا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، ثنا ابْنُ عُلَيَّةَ ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ ، عَنْ أَبِي قِلابَةَ ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ وَهَذَا حَدِيثُ بُنْدَارٍ ، قَالَ : أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَصَاحِبٌ لِي ، فَلَمَّا أَرَدْنَا الإِقْفَالَ ، قَالَ لَنَا : " إِذَا حَضَرَتِ الصَّلاةُ فَأَذِّنَا ، ثُمَّ أَقِيمَا ، ثُمَّ لِيَؤُمَّكُمَا أَكْبَرُكُمَا " . زَادَ الدَّوْرَقِيُّ فِي حَدِيثِهِ : قَالَ : فَقُلْتُ لأَبِي قِلابَةَ : فَأَيْنَ الْقِرَاءَةُ ؟ قَالَ : كَانَا مُتَقَارِبَيْنِ
Molik ibn al-Huvayris (roziyallohu anhu) aytadi: Men va bir hamrohim Nabiy ﷺ huzurlariga keldik. Qaytmoqchi boʻlganimizda, u zot bizga: «Namoz vaqti kirganda, azon aytinglar, soʻng iqomat aytinglar, soʻng sizlarga eng kattangiz imomlik qilsin», dedilar. Davraqiy oʻz hadisida shuni ziyoda qildi: Men Abu Qilobaga: «Qiroat qani (nega hisobga olinmadi)?» dedim. U: «Ikkalasi (qiroatda) bir-biriga yaqin edi», dedi.Молик ибн ал-Ҳувайрис (розияллоҳу анҳу) айтади: Мен ва бир ҳамроҳим Набий ﷺ ҳузурларига келдик. Қайтмоқчи бўлганимизда, у зот бизга: «Намоз вақти кирганда, азон айтинглар, сўнг иқомат айтинглар, сўнг сизларга энг каттангиз имомлик қилсин», дедилар. Даврақий ўз ҳадисида шуни зиёда қилди: Мен Абу Қилобага: «Қироат қани (нега ҳисобга олинмади)?» дедим. У: «Иккаласи (қироатда) бир-бирига яқин эди», деди.