نا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى ، نا جَرِيرٌ ، عَنْ مَنْصُورٍ ، عَنْ طَلْحَةَ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَوْسَجَةَ النَّهْمِيِّ ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ ، قَالَ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِي الصَّفَّ مِنْ نَاحِيَةٍ إِلَى نَاحِيَةٍ ، فَيَمْسَحُ مَنَاكِبَنَا أَوْ صُدُورُنَا وَيَقُولُ : " لا تَخْتَلِفُوا فَتَخْتَلِفَ قُلُوبُكُمْ "
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ safning bir chetidan ikkinchi chetigacha kelib, yelkalarimizni yoki koʻkraklarimizni silar va: «Turlicha boʻlmanglar, aks holda qalblaringiz ham turlicha boʻlib qoladi», der edilar.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ сафнинг бир четидан иккинчи четигача келиб, елкаларимизни ёки кўкракларимизни силар ва: «Турлича бўлманглар, акс ҳолда қалбларингиз ҳам турлича бўлиб қолади», дер эдилар.