نا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ ، أَخْبَرَنَا أَبُو أَحْمَدَ ، نا مِسْعَرٌ ، عَنْ ثَابِتِ بْنِ عُبَيْدٍ ، عَنِ ابْنِ الْبَرَاءِ ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ ، قَالَ : كُنَّا إِذَا صَلَّيْنَا خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْبَبْنَا أَنْ نَكُونَ عَنْ يَمِينِهِ . وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ حِينَ انْصَرَفَ : " رَبِّ قِنِي عَذَابَكَ يَوْمَ تَبْعَثُ عِبَادَكَ "
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu) aytadi: Biz Rasululloh ﷺning ortlarida namoz oʻqiganimizda, u zotning oʻng tomonlarida boʻlishni yaxshi koʻrar edik. Men u zotning namozdan boʻshaganlarida: «Robbim, bandalaringni qayta tiriltiradigan kuningda meni azobingdan saqlagin», deganlarini eshitdim.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу) айтади: Биз Расулуллоҳ ﷺнинг ортларида намоз ўқиганимизда, у зотнинг ўнг томонларида бўлишни яхши кўрар эдик. Мен у зотнинг намоздан бўшаганларида: «Роббим, бандаларингни қайта тирилтирадиган кунингда мени азобингдан сақлагин», деганларини эшитдим.