نا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هَاشِمٍ ، ثنا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ ، نا يَزِيدُ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ التُّسْتَرِيُّ ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ ، عَنْ جَابِرٍ ، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ أَكْلِ الْبَصَلِ وَالْكُرَّاثِ . قَالَ : وَلَمْ يَكُنْ بِبَلَدِنَا يَوْمَئِذٍ الثُّومُ ، فَقَالَ : " مَنْ أَكَلَ مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَلا يَقْرَبَنَّ مَسْجِدَنَا ؛ فَإِنَّ الْمَلائِكَةَ تَتَأَذَّى مِمَّا يَتَأَذَّى مِنْهُ الإِنْسَانُ "
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ piyoz va poʻray yeyishdan qaytardilar. U dedi: Oʻsha kunlarda bizning yurtimizda sarimsoq yoʻq edi. U zot: «Kim mana bu daraxtdan yegan boʻlsa, masjidimizga aslo yaqinlashmasin; chunki farishtalar odam bolasi ozorlanadigan narsadan ozorlanadilar», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ пиёз ва пўрай ейишдан қайтардилар. У деди: Ўша кунларда бизнинг юртимизда саримсоқ йўқ эди. У зот: «Ким мана бу дарахтдан еган бўлса, масжидимизга асло яқинлашмасин; чунки фаришталар одам боласи озорланадиган нарсадан озорланадилар», дедилар.