Abu Said (roziyallohu anhu) aytdi: Xaybar fath etilishi bilanoq biz oʻsha koʻkatga — sarimsoqqa — yopishdik va undan koʻp yedik; odamlar och edilar. Soʻng masjidga turib bordik. Rasululloh ﷺ hidni sezib: «Kim mana bu yomon daraxtdan yegan boʻlsa, masjidimizda bizga yaqinlashmasin», dedilar. Odamlar: Harom qilindi, harom qilindi, dedilar. Bu (gap) Nabiy ﷺga yetdi va u zot: «Ey odamlar! Alloh halol qilgan narsani harom qilish menga (tegishli) emas; lekin u men hidini yoqtirmaydigan bir daraxtdir», dedilar. Bu Abu Hoshimning hadisidir. Abu Muso esa hadisining oxirida qoʻshimcha qildi: «Albatta, menga farishtalardan ... keladi, men ular uning hidini hidlashini yoqtirmayman».Абу Саид (розияллоҳу анҳу) айтди: Хайбар фатҳ этилиши биланоқ биз ўша кўкатга — саримсоққа — ёпишдик ва ундан кўп едик; одамлар оч эдилар. Сўнг масжидга туриб бордик. Расулуллоҳ ﷺ ҳидни сезиб: «Ким мана бу ёмон дарахтдан еган бўлса, масжидимизда бизга яқинлашмасин», дедилар. Одамлар: Ҳаром қилинди, ҳаром қилинди, дедилар. Бу (гап) Набий ﷺга етди ва у зот: «Эй одамлар! Аллоҳ ҳалол қилган нарсани ҳаром қилиш менга (тегишли) эмас; лекин у мен ҳидини ёқтирмайдиган бир дарахтдир», дедилар. Бу Абу Ҳошимнинг ҳадисидир. Абу Мусо эса ҳадисининг охирида қўшимча қилди: «Албатта, менга фаришталардан ... келади, мен улар унинг ҳидини ҳидлашини ёқтирмайман».