نا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى ، نا سَلَمَةُ يَعْنِي ابْنَ الْفَضْلِ ، نا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ ، قَالَ : فَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ . ح وَثنا الْفَضْلُ بْنُ يَعْقُوبَ الْجَزَرِيُّ ، ثنا عَبْدُ الأَعْلَى ، ثنا مُحَمَّدٌ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ ، قَالَ الْفَضْلُ : عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ ، وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى : عَنِ ابْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ ، قَالَ : " كُنْتُ قَائِدَ أَبِي كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ حِينَ ذَهَبَ بَصَرُهُ , وَكُنْتُ إِذَا خَرَجْتُ بِهِ إِلَى الْجُمُعَةِ ، فَسَمِعَ الأَذَانَ بِهَا صَلَّى عَلَى أَبِي أُمَامَةَ أَسْعَدَ بْنِ زُرَارَةَ . قَالَ : فَمَكَثَ حِينًا عَلَى ذَلِكَ , لا يَسْمَعُ الأَذَانَ لِلْجُمُعَةِ إِلا صَلَّى عَلَيْهِ وَاسْتَغْفَرَ لَهُ , فَقُلْتُ فِي نَفْسِي : وَاللَّهِ إِنَّ هَذَا لَعَجْزٌ بِي حَيْثُ لا أَسْأَلُهُ ، مَا لَهُ إِذَا سَمِعَ الأَذَانَ بِالْجُمُعَةِ صَلَّى عَلَى أَبِي أُمَامَةَ أَسْعَدَ بْنِ زُرَارَةَ ؟ قَالَ : فَخَرَجْتُ بِهِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ كَمَا كُنْتُ أَخْرُجُ بِهِ , فَلَمَّا سَمِعَ الأَذَانَ بِالْجُمُعَةِ صَلَّى عَلَى أَبِي أُمَامَةَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُ , فَقُلْتُ لَهُ : يَا أَبَتِ مَا لَكَ إِذَا سَمِعْتَ الأَذَانَ بِالْجُمُعَةِ صَلَّيْتَ عَلَى أَبِي أُمَامَةَ ؟ قَالَ : أَيْ بُنَيَّ , كَانَ أَوَّلَ مَنْ جَمَّعَ بِالْمَدِينَةِ فِي هَزْمِ بَنِي بَيَاضَةَ ، يُقَالُ لَهُ : نَقِيعُ الْخَضَمَاتِ , قُلْتُ : وَكَمْ أَنْتُمْ يَوْمَئِذٍ ؟ قَالَ : أَرْبَعُونَ رَجُلا " . هَذَا حَدِيثُ سَلَمَةَ بْنِ الْفَضْلِ
Kaʼb ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abdurrahmon ibn Kaʼb ibn Molik aytdi: «Men otam Kaʼb ibn Molikning koʻzi ojiz boʻlib qolganida, uning yetaklovchisi edim. Uni jumaga olib chiqqanimda, u jumaning azonini eshitsa, Abu Umoma Asʼad ibn Zuroraga duo qilar edi. U shu holda bir muddat turdi: juma azonini eshitsa, albatta unga duo qilar va u uchun magʻfirat soʻrar edi. Men koʻnglimda: ‹Allohga qasamki, undan soʻramayotganim mendagi ojizlikdir: nega u juma azonini eshitganda, Abu Umoma Asʼad ibn Zuroraga duo qiladi?› dedim. Bas, juma kuni uni odatdagidek olib chiqdim. U juma azonini eshitgach, Abu Umomaga duo qildi va uning uchun magʻfirat soʻradi. Men unga: ‹Ey ota, nega juma azonini eshitganingda, Abu Umomaga duo qilasan?› dedim. U: ‹Ey oʻgʻilcham, u Madinada Bani Bayoza hazmida — Naqiʼul-Xazamot deb ataladigan joyda — birinchi boʻlib jumani jamlagan kishi edi›, dedi. Men: ‹Oʻshanda sizlar nechta edingiz?› dedim. U: ‹Qirq kishi›, dedi». Bu Salama ibn Fazlning hadisidir.Каъб ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абдурраҳмон ибн Каъб ибн Молик айтди: «Мен отам Каъб ибн Моликнинг кўзи ожиз бўлиб қолганида, унинг етакловчиси эдим. Уни жумага олиб чиққанимда, у жуманинг азонини эшитса, Абу Умома Асъад ибн Зурорага дуо қилар эди. У шу ҳолда бир муддат турди: жума азонини эшитса, албатта унга дуо қилар ва у учун мағфират сўрар эди. Мен кўнглимда: ‹Аллоҳга қасамки, ундан сўрамаётганим мендаги ожизликдир: нега у жума азонини эшитганда, Абу Умома Асъад ибн Зурорага дуо қилади?› дедим. Бас, жума куни уни одатдагидек олиб чиқдим. У жума азонини эшитгач, Абу Умомага дуо қилди ва унинг учун мағфират сўради. Мен унга: ‹Эй ота, нега жума азонини эшитганингда, Абу Умомага дуо қиласан?› дедим. У: ‹Эй ўғилчам, у Мадинада Бани Баёза ҳазмида — Нақиъул-Хазамот деб аталадиган жойда — биринчи бўлиб жумани жамлаган киши эди›, деди. Мен: ‹Ўшанда сизлар нечта эдингиз?› дедим. У: ‹Қирқ киши›, деди». Бу Салама ибн Фазлнинг ҳадисидир.