Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abul-Qosim ﷺ: «Juma kunida shunday bir soat borki, qaysi bir musulmon tik turib namoz oʻqiyotgan holida shu vaqtga toʻgʻri kelib Allohdan biror yaxshilik soʻrasa, albatta Alloh unga oʻshani ato etadi», dedilar. Va u zot qoʻllari bilan uning qisqa va ozligini bildirib ishora qildilar. Bundor esa: U zot qoʻllari bilan ishora qildilar, dedi; biz: uni oz va qisqa deb koʻrsatdilar, dedik. Ibn Ulayyaning xabarida «oʻshani» lafzi yoʻq.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абул-Қосим ﷺ: «Жума кунида шундай бир соат борки, қайси бир мусулмон тик туриб намоз ўқиётган ҳолида шу вақтга тўғри келиб Аллоҳдан бирор яхшилик сўраса, албатта Аллоҳ унга ўшани ато этади», дедилар. Ва у зот қўллари билан унинг қисқа ва озлигини билдириб ишора қилдилар. Бундор эса: У зот қўллари билан ишора қилдилар, деди; биз: уни оз ва қисқа деб кўрсатдилар, дедик. Ибн Улайянинг хабарида «ўшани» лафзи йўқ.