حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا عَبَّادٌ يَعْنِي أَبَا الْعَوَّامِ، عَنْ سُفْيَانَ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، عَنْ أَبِيهِ قَالَ: " أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّدَقَةِ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ هَذَا السَّخْلِ بِكَبَايِسَ - قَالَ سُفْيَانُ: يَعْنِي الشِّيصَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ جَاءَ بِهَذَا وَكَانَ لَا يَجِيءُ أَحَدٌ بِشَيْءٍ إِلَّا نُسِبَ إِلَى الَّذِي جَاءَ بِهِ» وَنَزَلَتْ: {وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ} [البقرة: 267] قَالَ: «وَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِ الْجُعْرُورِ، وَلَوْنِ الْحُبَيْقٍ أَنْ تُؤْخَذَا فِي الصَّدَقَةِ» قَالَ الزُّهْرِيُّ: «لَوْنَانِ ثَمَرٌ مِنْ ثَمَرِ الْمَدِينَةِ» [التعليق]
Sahl ibn Hunayf (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ sadaqa (yigʻishga) buyurdilar. Shunda bir kishi past nav xurmo shingillarini keltirdi — Sufyon: «yaʼni shis (puch xurmo)ni», dedi. Rasululloh ﷺ: «Buni kim keltirdi?» dedilar. Kim biror narsa keltirsa, u keltirgan kishisiga nisbat berilar edi. Shunda: {Undan yomonini infoq qilishga qasd qilmanglar} (oyati) nozil boʻldi. U aytdi: Rasululloh ﷺ juʼrur va lavnul-hubayqning sadaqa sifatida olinishidan qaytardilar. Zuhriy aytdi: Bu ikkovi Madina xurmolaridan ikki turdir.Саҳл ибн Ҳунайф (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ садақа (йиғишга) буюрдилар. Шунда бир киши паст нав хурмо шингилларини келтирди — Суфён: «яъни шис (пуч хурмо)ни», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Буни ким келтирди?» дедилар. Ким бирор нарса келтирса, у келтирган кишисига нисбат берилар эди. Шунда: {Ундан ёмонини инфоқ қилишга қасд қилманглар} (ояти) нозил бўлди. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ жуърур ва лавнул-ҳубайқнинг садақа сифатида олинишидан қайтардилар. Зуҳрий айтди: Бу иккови Мадина хурмоларидан икки турдир.