حَدَّثَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْعَلاءِ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ أَيُّوبَ ، عَنْ نَافِعٍ ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ، " أَنَّ عُمَرَ ، كَانَ عَلَيْهِ نَذْرُ اعْتِكَافٍ فِي الْجَاهِلِيَّةِ لَيْلَةً ، فَسَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَأَمَرَهُ أَنْ يَعْتَكِفَ ، وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ وَهَبَ لَهُ جَارِيَةً مِنْ سَبْيِ حُنَيْنٍ ، فَبَيْنَمَا هُوَ مُعْتَكِفٌ فِي الْمَسْجِدِ إِذْ دَخَلَ النَّاسُ يُكَبِّرُونَ ، فَقَالَ : مَا هَذَا ؟ قَالُوا : رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَ سَبْيَ حُنَيْنٍ ، قَالَ : فَأَرْسَلُوا تِلْكَ الْجَارِيَةَ " . وَقَالَ بَعْضُ الرُّوَاةِ فِي خَبَرِ نَافِعٍ : عَنِ ابْنِ عُمَرَ ، عَنْ عُمَرَ ، قَالَ : إِنِّي نَذَرْتُ أَنْ أَعْتَكِفَ يَوْمًا ، فَإِنْ ثَبَتَتْ هَذِهِ اللَّفْظَةُ فَهَذَا مِنَ الْجِنْسِ الَّذِي أَعْلَمْتُ أَنَّ الْعَرَبَ قَدْ تَقُولُ يَوْمًا بِلَيْلَتِهِ ، وَتَقُولُ : لَيْلَةٌ تُرِيدُ بِيَوْمِهَا ، وَقَدْ ثَبَتَتِ الْحُجَّةُ فِي كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فِي هَذَا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Umarning zimmasida johiliyat davrida qilgan bir kecha iʼtikof nazri bor edi. U Nabiy ﷺdan soʻradi, u zot unga iʼtikof qilishni buyurdilar. Nabiy ﷺ unga Hunayn asirlaridan bir choʻri hadya qilgan edilar. U masjidda iʼtikofda turganida, odamlar takbir aytgan holda kirib keldilar. U: «Bu nima?» dedi. Ular: «Rasululloh ﷺ Hunayn asirlarini (ozod qilib) yubordilar», dedilar. U: «Bas, oʻsha choʻrini ham (ozod qilib) yuboringlar», dedi. Baʼzi rovilar Nofeʼning xabarida: Ibn Umardan, u Umardan (deb keltirib), u: «Men bir kun iʼtikof qilishni nazr qilgan edim», dedi, deyishgan. Agar bu lafz sobit boʻlsa, bu men bildirgan jinsdandir: arablar «bir kun» deb, uning kechasini ham koʻzda tutadilar; «bir kecha» deb, uning kunini koʻzda tutadilar. Bu haqda Alloh azza va jallaning Kitobida hujjat sobit boʻlgan.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Умарнинг зиммасида жоҳилият даврида қилган бир кеча иътикоф назри бор эди. У Набий ﷺдан сўради, у зот унга иътикоф қилишни буюрдилар. Набий ﷺ унга Ҳунайн асирларидан бир чўри ҳадя қилган эдилар. У масжидда иътикофда турганида, одамлар такбир айтган ҳолда кириб келдилар. У: «Бу нима?» деди. Улар: «Расулуллоҳ ﷺ Ҳунайн асирларини (озод қилиб) юбордилар», дедилар. У: «Бас, ўша чўрини ҳам (озод қилиб) юборинглар», деди. Баъзи ровилар Нофеънинг хабарида: Ибн Умардан, у Умардан (деб келтириб), у: «Мен бир кун иътикоф қилишни назр қилган эдим», деди, дейишган. Агар бу лафз собит бўлса, бу мен билдирган жинсдандир: араблар «бир кун» деб, унинг кечасини ҳам кўзда тутадилар; «бир кеча» деб, унинг кунини кўзда тутадилар. Бу ҳақда Аллоҳ азза ва жалланинг Китобида ҳужжат собит бўлган.