حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الصَّنْعَانِيُّ ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ ، حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ ، عَنْ مَرْثَدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ ، قَالَ : كَانَ أَوَّلُ أَهْلِ مِصْرَ يَرُوحُ إِلَى الْمَسْجِدِ ، وَمَا رَأَيْتُهُ دَاخِلا الْمَسْجِدَ قَطُّ ، إِلا وَفِي كُمِّهِ صَدَقَةٌ ، إِمَّا فُلُوسٌ ، وَإِمَّا خُبْزٌ ، وَإِمَّا قَمْحٌ حَتَّى رُبَّمَا رَأَيْتُ الْبَصَلَ يَحْمِلُهُ ، قَالَ : فَأَقُولُ يَا أَبَا الْخَيْرِ ، إِنَّ هَذَا يُنْتِنُ ثِيَابَكَ ، قَالَ : فَيَقُولُ : يَا ابْنَ حَبِيبٍ ، أَمَا إِنِّي لَمْ أَجِدْ فِي الْبَيْتِ شَيْئًا أَتَصَدَّقُ بِهِ غَيْرَهُ ، إِنَّهُ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , قَالَ : " ظِلُّ الْمُؤْمِنِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ صَدَقَتُهُ "
Marsad ibn Abdulloh al-Muzaniy aytdi: U Misr ahlidan masjidga eng birinchi boradigan kishi edi. Men uning masjidga kirayotganini hech koʻrmadim, magar yengida sadaqa boʻlar edi: yo pul, yo non, yo bugʻdoy, hatto baʼzan uning piyoz koʻtarib borayotganini ham koʻrardim. U aytdi: Men: «Ey Abul-Xayr, bu kiyimingni sasitadi», derdim. U esa: «Ey Habibning oʻgʻli, uyda undan boshqa sadaqa qiladigan narsa topmadim. Menga Rasululloh ﷺning sahobalaridan bir kishi aytib berdiki, Rasululloh ﷺ: ‹Moʻminning qiyomat kunidagi soyasi uning sadaqasidir›, dedilar», der edi.Марсад ибн Абдуллоҳ ал-Музаний айтди: У Миср аҳлидан масжидга энг биринчи борадиган киши эди. Мен унинг масжидга кираётганини ҳеч кўрмадим, магар енгида садақа бўлар эди: ё пул, ё нон, ё буғдой, ҳатто баъзан унинг пиёз кўтариб бораётганини ҳам кўрардим. У айтди: Мен: «Эй Абул-Хайр, бу кийимингни саситади», дердим. У эса: «Эй Ҳабибнинг ўғли, уйда ундан бошқа садақа қиладиган нарса топмадим. Менга Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан бир киши айтиб бердики, Расулуллоҳ ﷺ: ‹Мўминнинг қиёмат кунидаги сояси унинг садақасидир›, дедилар», дер эди.