Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar Xaybarda bir yerga ega boʻldi, soʻng Nabiy ﷺning huzurlariga keldi — va u hadisni toʻlaligicha zikr qildi — va dedi: «Shunda Umar uni asli sotilmaslik sharti bilan sadaqa qildi: sotilmaydi, hadya qilinmaydi va meros qilinmaydi; faqirlarga, kuchlilarga, qul ozod qilishga, Alloh yoʻlida, mehmonga va yoʻlovchiga (sadaqadir). Uni boshqargan kishining maʼrufga muvofiq undan yeyishi yoki mol orttirmagan holda bir doʻstini ovqatlantirishi gunoh emas».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар Хайбарда бир ерга эга бўлди, сўнг Набий ﷺнинг ҳузурларига келди — ва у ҳадисни тўлалигича зикр қилди — ва деди: «Шунда Умар уни асли сотилмаслик шарти билан садақа қилди: сотилмайди, ҳадя қилинмайди ва мерос қилинмайди; фақирларга, кучлиларга, қул озод қилишга, Аллоҳ йўлида, меҳмонга ва йўловчига (садақадир). Уни бошқарган кишининг маъруфга мувофиқ ундан ейиши ёки мол орттирмаган ҳолда бир дўстини овқатлантириши гуноҳ эмас».