حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ ، حَدَّثَنِي أَبِي ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ أَيُّوبَ ، عَنْ نَافِعٍ ، " أَنَّ ابْنَ عُمَرَ كَانَ إِذَا أَتَى ذَا الْحُلَيْفَةِ أَمَرَ بِرَاحِلَتِهِ فَرُحِلَتْ ، ثُمَّ صَلَّى الْغَدَاةَ ، ثُمَّ رَكِبَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَأَهَلَّ ، قَالَ : ثُمَّ يُلَبِّي حَتَّى إِذَا بَلَغَ الْحَرَمَ أَمْسَكَ حَتَّى إِذَا أَتَى ذَا طُوًى بَاتَ بِهِ ، قَالَ : فَيُصَلِّي بِهِ الْغَدَاةَ ، ثُمَّ يَغْتَسِلُ " ، فَزَعَمَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَ ذَلِكَ
Nofeʼdan rivoyat qilinadiki, Ibn Umar Zul-Hulayfaga kelganida ulovini jihozlashga buyurar, u jihozlanar, soʻng bomdodni oʻqir, keyin minar; ulov uni koʻtarib tik turganida qiblaga yuzlanib, ehromga kirib talbiya aytar edi. (Nofeʼ) dedi: Soʻng u talbiya aytib borar, Haramga yetganida (talbiyani) toʻxtatar, Zu Tuvoga kelganida u yerda tunar edi. (Nofeʼ) dedi: U yerda bomdodni oʻqir, soʻng gʻusl qilar edi. Va u Nabiy ﷺ shunday qilganlarini aytar edi.Нофеъдан ривоят қилинадики, Ибн Умар Зул-Ҳулайфага келганида уловини жиҳозлашга буюрар, у жиҳозланар, сўнг бомдодни ўқир, кейин минар; улов уни кўтариб тик турганида қиблага юзланиб, эҳромга кириб талбия айтар эди. (Нофеъ) деди: Сўнг у талбия айтиб борар, Ҳарамга етганида (талбияни) тўхтатар, Зу Тувога келганида у ерда тунар эди. (Нофеъ) деди: У ерда бомдодни ўқир, сўнг ғусл қилар эди. Ва у Набий ﷺ шундай қилганларини айтар эди.