حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ ، حَدَّثَنِي أَبِي ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ أَيُّوبَ ، عَنْ نَافِعٍ ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ ، " كَانَ إِذَا أَتَى ذَا الْحُلَيْفَةِ أَمَرَ بِرَاحِلَتِهِ فَرُحِلَتْ ، ثُمَّ صَلَّى الْغَدَاةَ ، ثُمَّ رَكِبَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَأَهَلَّ ، ثُمَّ يُلَبِّي حَتَّى إِذَا بَلَغَ الْحَرَمَ أَمْسَكَ حَتَّى إِذَا أَتَى ذَا طُوًى بَاتَ بِهِ ، قَالَ : فَيُصَلِّي بِهِ الْغَدَاةَ ، ثُمَّ يَغْتَسِلُ ، وَزَعَمَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَ ذَلِكَ "
Nofeʼdan rivoyat qilinadiki, Ibn Umar Zul-Hulayfaga kelganida ulovini (tayyorlashni) buyurar, u egarlanar edi; soʻng bomdodni oʻqir, keyin minar va (ulov) uni koʻtarib tik turganida qiblaga yuzlanib, ehromga kirar edi. Soʻng talbiya aytib borar, Haramga yetganida esa (talbiyadan) toʻxtar edi. Zu Tuvoga kelganida u yerda tunab qolardi. U aytdi: Bas, u yerda bomdodni oʻqir, soʻng gʻusl qilar edi. Va u Nabiy ﷺ shunday qilganlarini aytar edi.Нофеъдан ривоят қилинадики, Ибн Умар Зул-Ҳулайфага келганида уловини (тайёрлашни) буюрар, у эгарланар эди; сўнг бомдодни ўқир, кейин минар ва (улов) уни кўтариб тик турганида қиблага юзланиб, эҳромга кирар эди. Сўнг талбия айтиб борар, Ҳарамга етганида эса (талбиядан) тўхтар эди. Зу Тувога келганида у ерда тунаб қоларди. У айтди: Бас, у ерда бомдодни ўқир, сўнг ғусл қилар эди. Ва у Набий ﷺ шундай қилганларини айтар эди.