ثنا بُنْدَارٌ ، ثنا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ ، عَنْ دَاوُدَ . ح ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ حَبِيبِ ابْنِ الشَّهِيدِ ، ثنا عَبْدُ الأَعْلَى ، ثنا دَاوُدُ ، عَنْ أَبِي نَضْرٍ ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ ، قَالَ : خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا طُفْنَا بِالْبَيْتِ ، قَالَ : " اجْعَلُوهَا عُمْرَةً ، إِلا مَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ " ، قَالَ : فَجَعَلْنَاهَا عُمْرَةً ، فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ صَرَخْنَا بِالْحَجِّ وَانْطَلَقْنَا إِلَى مِنًى
Abu Said (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan chiqdik. Baytni tavof qilganimizda, u zot: «Buni umra qilinglar, faqat yonida qurbonlik (hadiy) boʻlgan kishidan boshqa», dedilar. U aytdi: Biz uni umra qildik. Tarviya kuni boʻlganda hajga (talbiya aytib) ovoz chiqardik va Minoga joʻnadik.Абу Саид (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан чиқдик. Байтни тавоф қилганимизда, у зот: «Буни умра қилинглар, фақат ёнида қурбонлик (ҳадий) бўлган кишидан бошқа», дедилар. У айтди: Биз уни умра қилдик. Тарвия куни бўлганда ҳажга (талбия айтиб) овоз чиқардик ва Минога жўнадик.