ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرِ بْنِ الْحَكَمِ ، ثنا يَحْيَى ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ . ح وثنا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ الْقَيْسِيُّ ، ثنا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا ، يَقُولُ : " اشْتَرَكْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ كُلُّ سَبْعَةٍ فِي بَدَنَةٍ " ، زَادَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فِي حَدِيثِهِ : وَنَحَرْنَا يَوْمَئِذٍ سَبْعِينَ بَدَنَةً ، وَقَالا جَمِيعًا : فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ : أَرَأَيْتَ الْبَقَرَةَ اشْتَرَكَ فِيهَا مَنْ يَشْتَرِكُ فِي الْجَزُورِ ، فَقَالَ : مَا هِيَ إِلا مِنَ الْبُدْنِ ، وَخَصَّ جَابِرٌ الْحُدَيْبِيَةَ ، وَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ : فَنَحَرْنَا يَوْمَئِذٍ كُلَّ بَدَنَةٍ عَنْ سَبْعَةٍ ، وَقَالَ ابْنُ مَعْمَرٍ : قَالَ : اشْتَرَكْنَا كُلَّ سَبْعَةٍ فِي بَدَنَةٍ ، وَنَحَرْنَا سَبْعِينَ بَدَنَةً يَوْمَئِذٍ وَالْبَاقِي لَفْظًا وَاحِدًا
Abuz-Zubayr Jobir (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga haj va umrada har yetti kishi bir tuyada sherik boʻldik. Abdurrahmon oʻz hadisida: «Oʻsha kuni yetmishta qurbonlik tuyasini soʻydik», deb ziyoda qildi. Ikkovi birgalikda aytdi: Unga bir kishi: «Aytgin-chi, tuyada sherik boʻladigan (miqdordagi kishilar) sigirda ham sherik boʻladimi?» dedi. U: «U ham faqat qurbonlik tuyalari (hukmi)dandir», dedi. Jobir Hudaybiyani xoslab aytdi. Abdurrahmon: «Oʻsha kuni har bir tuyani yetti kishi nomidan soʻydik», dedi. Ibn Maʼmar esa: U: «Har yetti kishi bir tuyada sherik boʻldik va oʻsha kuni yetmishta tuya soʻydik», dedi, deb keltirdi; qolgani esa bir xil lafzdadir.Абуз-Зубайр Жобир (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ҳаж ва умрада ҳар етти киши бир туяда шерик бўлдик. Абдурраҳмон ўз ҳадисида: «Ўша куни етмишта қурбонлик туясини сўйдик», деб зиёда қилди. Иккови биргаликда айтди: Унга бир киши: «Айтгин-чи, туяда шерик бўладиган (миқдордаги кишилар) сигирда ҳам шерик бўладими?» деди. У: «У ҳам фақат қурбонлик туялари (ҳукми)дандир», деди. Жобир Ҳудайбияни хослаб айтди. Абдурраҳмон: «Ўша куни ҳар бир туяни етти киши номидан сўйдик», деди. Ибн Маъмар эса: У: «Ҳар етти киши бир туяда шерик бўлдик ва ўша куни етмишта туя сўйдик», деди, деб келтирди; қолгани эса бир хил лафздадир.